เจียงถังลุกขึ้น ถือสมุดบันทึกเดินออกไป พอเดินถึงประตู เสียงของมู่เจิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“เจียงถัง”
เธอหันกลับมา
“คำอธิบายการตรวจสอบเข็มเงินที่คุณเขียนมาดีมาก ต่อไปถ้ามีวิธีการทางเทคนิคคล้ายกัน ให้รายงานล่วงหน้า ผมจะอนุมัติให้”
“ได้ค่ะ ขอบคุณหัวหน้ามู่”
เธอเดินออกจากห้องกั้น
จ้าวรุ่ยกับเหอกวงหมิงละสายตาจากเธอแทบจะพร้อมกัน เร็วราวกับซ้อมกันมา
เจียงถังกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน
เธอเปิดสมุดบันทึก แล้วเขียนข้อความสั้น ๆ ด้วยตัวหนังสือเล็กจิ๋วตรงมุมหน้าสุดท้ายว่า
“มู่เจิงรับรู้แล้ว ระดับการรับรู้ยังไม่แน่ชัด ไม่มีเจตนาร้าย ควบคุมได้”
เขียนเสร็จ เธอก็ฉีกหน้านั้นออก พับให้เรียบร้อย แล้วยัดไว้ในช่องซ่อนชั้นในสุดของกระเป๋าผ้าใบ
จากนั้นจึงเปิดคอมพิวเตอร์ ทำเอกสารประกอบงานวิจัยที่เหอกวงหมิงต้องการต่อ
โทรศัพท์สั่นขึ้นครั้งหนึ่ง
เหลียงเจิ้งเหยียนส่งข้อความมา: 【รวบรวมข้อมูลเรียบร้อยแล้ว สถิติผลตรวจพิสูจน์คดีเสียชีวิตจากการจมน้ำในเมืองหวยหยางตลอดสิบปีที่ผ่านมา รวม 47 คดี ผมให้เสี่ยวเฉินส่งไปที่อีเมลคุณแล้ว】
เจียงถังตอบกลับไปว่า “ขอบคุณค่ะ อาจารย์เหลียง” แล้วเปิดอีเมล
ไฟล์ตารางคำนวณหนึ่งไฟล์ บันทึก 47 รายการ
เธอไม่ได้เปิดดูในสำนักงาน มีคนอยู่มากเกินไป
เก็บไว้ก่อน กลับไปค่อยดูตอนกลางคืน
เช้าวันจันทร์ เวลา 8 โมงตรง มู่เจิงมาถึงสำนักงานตามเวลา
ในมือเขาถือเอกสารที่ประทับตราไว้ เดินไปหยุดหน้ากระดานไวท์บอร์ด
คนในทีมอยู่กันครบ นาน ๆ ทีจะพร้อมหน้าพร้อมตาเช่นนี้
จ้าวรุ่ยยังคาบซาลาเปาไปครึ่งลูก ส่วนเหอกวงหมิงเพิ่งยกแก้วกาแฟขึ้นมายังไม่ได้ดื่ม
“มีเรื่องแจ้งสองเรื่อง” มู่เจิงติดเอกสารไว้บนกระดาน “เรื่องแรก คดีหมู่บ้านหวั่งเจียงหยวนปิดอย่างเป็นทางการแล้ว สำนักงานตำรวจเมืองออกประกาศชมเชย ทั้งทีมได้รับความดีความชอบระดับสามร่วมกันหนึ่งครั้ง”