ส่วนซูตู้—เธอไม่คิดจะตอบข้อความในวีแชตนั้น
ไม่ใช่เพราะคิดอะไรอยู่ แค่ไม่จำเป็น
มีคนรู้จักเพิ่มขึ้นหนึ่งคน ก็เท่ากับเพิ่มความเสี่ยงที่จะเปิดเผยตัวเองอีกหนึ่งส่วน
เจียงถังพลิกตัว เอาหน้าซุกหมอน
พรุ่งนี้ยังต้องไปทำงาน
แม้คดีหมู่บ้านหวั่งเจียงหยวนจะปิดลงแล้ว แต่งานเอกสารยังเหลืออีกกอง ทั้งบันทึกฝึกงาน คำชี้แจงเป็นลายลักษณ์อักษรเกี่ยวกับการตรวจเข็มเงิน และ “บทสรุปหลักการตรวจพิษด้วยวิธีโบราณ” ที่เหอกวงหมิงตามทวงจากเธอ
แล้วยังมีคดี “จมน้ำเสียชีวิตโดยอุบัติเหตุ” อีกแปดคดี
ข้อมูลของอาจารย์เหลียงยังไม่มา ไว้รอก่อนแล้วค่อยว่ากัน
เธอหลับตาลง
เช้าวันต่อมา ตอนแปดโมงยี่สิบนาที เจียงถังมาถึงสำนักงาน ก็พบว่าบรรยากาศไม่เหมือนสองสามวันก่อน
จ้าวรุ่ยนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน ผมชี้ขึ้นมาเป็นกระจุก เห็นได้ชัดว่าเพิ่งมาถึงได้ไม่นาน
คอมพิวเตอร์ตรงหน้าเปิดอยู่ แต่สิ่งที่แสดงบนหน้าจอไม่ใช่ระบบงาน หากเป็นหน้าต่างแชต
เหอกวงหมิงก็อยู่ด้วย เขาฟุบหลับเติมพลังอยู่บนโต๊ะ เฉินเถี่ยจู้ไม่อยู่ หลินหร่านก็ไม่อยู่
เหล่าโจวนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่โต๊ะของตัวเอง พอเห็นเจียงถังเดินเข้ามา ก็ยกมือทัก
“อรุณสวัสดิ์”
“อรุณสวัสดิ์ค่ะ อาจารย์โจว”
“เรียกอาจารย์โจวอีกแล้ว”
“เหล่าโจว”
เหล่าโจวพอใจแล้ว
เจียงถังวางกระเป๋าแล้วเปิดคอมพิวเตอร์ วันนี้เธอตั้งใจจะเขียนคำชี้แจงเรื่องการตรวจเข็มเงินให้เสร็จ เป็นฉบับที่มู่เจิงต้องเก็บเข้าแฟ้ม
เธอเพิ่งเปิดเอกสาร เสียงของจ้าวรุ่ยก็ลอยมา
“รุ่นน้อง”
“อืม”
“เมื่อคืนกลับไปนอนกี่โมง?”
“ห้าทุ่ม”