เหล่าโจวโน้มตัวเข้าไปใกล้ สวมแว่นสายตายาวแล้วเพ่งดูอยู่นาน
“ร่องรอยจากการวางเครื่องมือหรือ?”
“ใช่ ตอนเลื่อยชักทำงานจะเกิดแรงสั่นสะเทือน หากฐานสัมผัสกับพื้นผิวแข็งเป็นเวลานาน ก็จะทิ้งรอยถลอกขนานแบบนี้ไว้”
“เครื่องมือที่ใช้ชำแหละศพวางอยู่ตรงนี้เอง” เสียงของเหล่าโจวเบาลง
“แต่ตอนนี้ไม่อยู่แล้ว” เจียงถังกล่าว “ถูกย้ายไปแล้ว”
มู่เจิงเดินเข้ามา เขาได้ยินบทสนทนาทั้งหมด
“เครื่องมือถูกเอาไปแล้วหรือ?”
“อย่างน้อยก็ไม่มีอยู่ในโกดังนี้” เจียงถังกล่าว “เมื่อคืนมีคนสองคนมาที่นี่... อาจจะมาเพื่อหาเจ้าสิ่งนี้ หรือไม่ก็มาเช็กว่ามีใครพบมันหรือยัง”
มู่เจิงยืนอยู่กลางโกดัง กวาดตามองไปรอบ ๆ
“ปิดกั้นที่เกิดเหตุ เก็บหลักฐานให้ครบถ้วน ส่งวัตถุพยานทั้งหมดไปตรวจ” เขาหันหลังเดินออกไปได้สองก้าว ก่อนจะหันกลับมา “เจียงถัง กลับไปกับผม การสอบสวนตอนแปดโมง... เริ่มใหม่”
เจียงถังเดินตามไป
ระหว่างทางกลับ มู่เจิงโทรศัพท์
“ฝ่ายตรวจพิสูจน์ทางเทคนิค ช่วยตรวจบัญชีวีแชตบัญชีหนึ่งหน่อย... เดี๋ยวผมให้คนส่งภาพหน้าจอไปให้ ใช่ ขอให้เร็วที่สุด”
วางสายแล้ว
เขาโทรออกอีกครั้ง
“เหล่าเฉิน เรื่องจางหย่งกังพักไว้ก่อน บัญชีวีแชตที่หลิวเฉียงตัวเตี้ยพูดถึง ให้จ้าวรุ่ยส่งภาพหน้าจอไปให้ฝ่ายตรวจพิสูจน์ทางเทคนิคด้วย อีกเรื่อง... ช่วยตรวจสอบความสัมพันธ์ทางธุรกิจของหลี่กั๋วผิงด้วย ร้านวัสดุก่อสร้างของเขามีหุ้นส่วนไหม”
วางสายแล้ว
ภายในรถเงียบไปพักหนึ่ง
มู่เจิงขับรถโดยไม่พูดอะไร
เจียงถังนั่งอยู่เบาะข้างคนขับ พิมพ์ข้อความลงในบันทึกโทรศัพท์
เธอพิมพ์ไว้สองบรรทัด: