ละครโทรทัศน์ไม่ได้หลอกกันเลย ในฟิตเนสเจอหนุ่มหล่อได้จริง ๆ แถมยังเป็นหนุ่มหล่อเซ็กซี่ที่เหงื่อท่วมตัว กลิ่นอายฮอร์โมนชายฟุ้งกระจายอีกต่างหาก
เสียก็แต่ว่าถ้าหนุ่มหล่อคนนี้ไม่ใช่จางเฮ่อชีก็คงดี
รอบตัวพ่อหนุ่มเจ้าชู้คนนี้มีสาว ๆ ที่มาออกกำลังกายรายล้อมอยู่เต็มไปหมด ผู้ชายคนนี้ปล่อยเสน่ห์ออกมาตลอดเวลาเลยจริง ๆ!
“พรุ่งนี้ไม่มาก็มะรืนก็ได้ ไม่มีใครตั้งเกณฑ์ตายตัวให้ฉันสักหน่อย จะเข้มงวดอะไรขนาดนั้น?”
เจียงเสี่ยวซีดูสบายใจสุด ๆ ราวกับนกน้อยที่เป็นอิสระทั้งกายใจ ไม่มีอะไรเหนี่ยวรั้งเธอได้
พนักงานหนุ่มหน้าเคาน์เตอร์ยิ้มกว้าง “บัตรธนาคารของคุณครับ เก็บไว้ดี ๆ นะครับ”
“ขอบคุณค่ะ” เจียงเสี่ยวซีเก็บบัตรธนาคารกลับเข้าไปในกระเป๋าใส่เหรียญลายแมวส้ม
“ฉันเสร็จแล้ว กลับก่อนนะ นายค่อย ๆ เล่นต่อเถอะ” เธอยกแขนเรียวยาวขาวผ่องขึ้นโบกส่ง ๆ เป็นการบอกลา
“ฉันก็ออกกำลังกายเสร็จแล้ว กลับด้วยกันเถอะ”
จางเฮ่อชีเดินตรงมาหาเจียงเสี่ยวซี ไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธเลยสักนิด
เจียงเสี่ยวซีรู้สึกราวกับมีหนามทิ่มหลัง สายตาของผู้หญิงกลุ่มนั้นด้านหลังเหมือนจะฆ่าคนได้
เธอขยับไปด้านข้างเงียบ ๆ สองสามก้าว เว้นระยะห่างจากหนุ่มจิ้งจอกเจ้าเสน่ห์คนนี้
จางเฮ่อชีเห็นการกระทำของเธอเต็มตา เขาเลิกคิ้ว “ฉันเป็นเชื้อโรคหรือไง? กลัวจะติดจากฉันเหรอ?”
“ไม่ใช่แบบนั้น ฉันแค่รู้สึกว่าถ้าเดินใกล้นายเกินไปมันอันตราย ผู้หญิงกลุ่มนั้นข้างหลังคงอยากฉีกฉันเป็นชิ้น ๆ แล้วมั้ง”