อย่าเพิ่งเข้าใจผิด เจียงเสี่ยวซีไม่ได้ไปเซ็นสัญญา เพราะขั้นตอนซื้อขายบ้านคงไม่เสร็จเร็วขนาดนั้น เธอกำลังจะไปสำนักงานกฎหมายอี้หง ซึ่งติดอันดับสามสำนักงานกฎหมายชั้นนำของเมืองโม่ตู
บ้านของเธอราคา 400 ล้าน!
เรื่องสัญญาอะไรพวกนี้ ยังไงก็ต้องให้ทนายมืออาชีพจัดการ
ถึงยังไงเธอก็อ่านไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว
ใช้เวลาเดินทาง 20 นาที
หลังลงจากรถ เจียงเสี่ยวซีมองผู้ชายผู้หญิงที่เดินเข้าออกตึกระฟ้าตรงหน้า ทุกคนสวมสูทเนี้ยบกริบ บางคนถือแก้วกาแฟ ดูเป็นพนักงานระดับหัวกะทิกันทั้งนั้น
ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งเธอจะได้กลายเป็นลูกค้าฝั่งว่าจ้างของคนเก่ง ๆ พวกนี้ เจียงเสี่ยวซีรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ จากนั้นก็นั่งลิฟต์ขึ้นไปยังสำนักงานกฎหมายอี้หง
“สวัสดีค่ะ ฉันมีเรื่องอยากว่าจ้างสำนักงานของคุณให้ทนายอี้อันดูแลค่ะ” เจียงเสี่ยวซีกล่าว
พนักงานต้อนรับสาวยิ้มหวาน “ขอสอบถามว่าคุณนัดไว้หรือเปล่าคะ”
เจียงเสี่ยวซีส่ายหน้า เธอจะไปมีนัดได้ยังไง แม้แต่ชื่ออี้อัน เธอก็เพิ่งรู้จักตอนทำงานที่บริษัทเก่า เพราะเขาเคยรับคดีให้บริษัท ถึงได้รู้จักทนายชื่อดังคนนี้
“ขอโทษด้วยค่ะ วันนี้คิวของทนายอี้แน่นแล้ว สำนักงานเรายังมีทนายเก่ง ๆ อีกหลายคน หรือจะให้ฉันลงทะเบียนเรื่องของคุณไว้ก่อนดีคะ”