ถงเชี่ยนถึงกับคุมสีหน้าไม่อยู่ “เมื่อกี้บอกว่าเท่าไหร่นะ?”
“100,000” เจียงเสี่ยวซีตอบเสียงเรียบ
ตอนนี้เธอเรียนรู้แล้วว่าการจ่ายเงินแพง ๆ เพื่อซื้อบริการนั้นคุ้มค่า แค่ได้ผลลัพธ์ตามต้องการก็พอ จะได้ไม่ต้องเหนื่อยหรือกังวล
ถงเชี่ยนนั่งตัวตรงขึ้นมาทันที ท่วงท่าสง่างาม นี่มันผู้ว่าจ้างธรรมดาที่ไหนกัน นี่มันเทพเจ้าแห่งโชคลาภตัวเป็น ๆ ชัด ๆ!
“วางใจได้เลย ความสามารถทางวิชาชีพของฉันไม่มีปัญหาแน่นอน คุณจ่ายค่าจ้างสูงขนาดนี้ ต่อให้ต้องตรวจสอบขั้นตอนหรือวิ่งเต้นทำเอกสารจนขาลาก ฉันก็ไม่มีปัญหา!”
ตอนเจียงเสี่ยวซีกับถงเชี่ยนมาถึงศูนย์ขายโครงการ หวังสือก็ยืนรออยู่หน้าประตูแล้ว ดูท่าเขาจะมาถึงนานพอสมควร
เขารีบเข้าไปต้อนรับ เทพเจ้าแห่งโชคลาภมาแล้ว!
ส่วนเจียงเสี่ยวซีก็ตื่นเต้นอยู่ในใจ ห้องชุดขนาดใหญ่ ฉันมาแล้ว!
ในห้องทำสัญญา อุณหภูมิเครื่องปรับอากาศกำลังพอดี กลิ่นกาแฟหอมกรุ่น
หวังสือมองถงเชี่ยนที่นั่งตรวจสัญญาอย่างตั้งใจอยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วหันไปมองเจียงเสี่ยวซีที่กำลังจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์ เขาไม่เคยคิดเลยว่าเจียงเสี่ยวซีจะพาทนายมาด้วย!
สมัยนี้คุณหนูออกจากบ้านพร้อมทนายเป็นเรื่องปกติไปแล้วเหรอ?
โชคดีที่บริษัทของพวกเขาไม่ได้ทำงานลวก ๆ สัญญาซื้อขายก็ให้ฝ่ายกฎหมายของบริษัทจัดทำ ไม่มีทางมีช่องโหว่อะไรแน่
ถงเชี่ยนเองก็ตกใจไม่แพ้กัน ระหว่างทางเธอรู้แล้วว่างานของเธอคือการตรวจสัญญาซื้อขาย แต่ไม่รู้เลยว่าบ้านหลังนี้ราคา 400 ล้าน!
พระเจ้ารู้ดีว่าเธอเป็นทนายมาสามปีแล้ว แต่ยอดรวมของงานที่เคยรับมาทั้งหมดก็ยังไม่ถึงมูลค่าในสัญญาซื้อขายฉบับนี้ด้วยซ้ำ