หวังหรูเป็นผู้อำนวยการฝ่ายออกแบบของเยว่ผิ่น ตอนนี้สมองเธออื้ออึงไปหมด
เธอเคยได้งานตกแต่งคฤหาสน์หรูมาหลายแห่ง ด้วยความเชี่ยวชาญและประสิทธิภาพในการทำงานที่โดดเด่น แต่ไม่เคยเจอลูกค้าที่ตัดสินใจเร็วขนาดนี้มาก่อน
“เซ็นสัญญาเลยเหรอคะ? เรายังไม่ได้แบบก่อสร้างที่ชัดเจนเลย คำนวณงบประมาณไม่ได้ค่ะ”
เจียงเสี่ยวซีคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ไม่เป็นไรค่ะ แบบออกช้าหน่อยก็ได้ ส่วนข้อกำหนดที่ฉันเสนอไป งานตกแต่งโครงสร้างที่แก้ไขแล้ว รวมถึงงานตกแต่งภายในหลังจากนั้น คุณจัดเต็มได้เลย อาศัยประสบการณ์หลายปีของคุณ น่าจะประเมินราคาโดยคร่าว ๆ ได้”
คุณหนูคนนี้ไม่ขาดเงินจริง ๆ ถึงกับไม่ต้องการตัวเลขงบประมาณที่แน่นอน ขอแค่ราคาโดยประมาณก็เซ็นสัญญาได้แล้ว
ดีเลย คราวนี้ความกดดันตกมาอยู่ที่เธอ ถึงเวลาทดสอบฝีมือและความสามารถในการคำนวณแล้ว
หวังหรูสูดหายใจลึก ๆ ก่อนเปิดเครื่องคิดเลขในมือถือ แล้วกดคำนวณอย่างรวดเร็ว สุดท้ายตัวเลขมหาศาลก็ปรากฏขึ้น
78 ล้าน!
หวังสือกับถงเชี่ยนสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ ค่าแต่งบ้านจำนวนนี้ซื้อวิลล่าในเมืองโม่ตูได้ตั้งสองหลัง!
เจียงเสี่ยวซีกลับไม่สะทกสะท้าน “ปัดเป็นเลขกลม ๆ เลยค่ะ 80 ล้าน แต่ฉันอยากให้ลดระยะเวลาก่อสร้างเหลือ 3 เดือน อย่างช้าที่สุดฉันต้องย้ายเข้าอยู่วันปีใหม่”
“ไม่มีปัญหาค่ะ ฉันจะร่างสัญญาให้ทันที”
หวังหรูตอบรับอย่างรวดเร็ว กลัวเหลือเกินว่าถ้าช้าไปเพียงก้าวเดียว งานมูลค่ามหาศาลนี้จะหลุดมือ
ถงเชี่ยนรู้ว่าถึงเวลาทำงานของเธอแล้ว ค่าจ้าง 100,000 หยวนที่ได้มา เธอจะรับเปล่า ๆ ไม่ได้
สัญญาฉบับหนึ่ง ทั้งสองฝ่ายแก้ไขไปมาถึงสามรอบ ถงเชี่ยนพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของเจียงเสี่ยวซี
ความคืบหน้าของงานในแต่ละช่วงต้องระบุไว้ในสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษร