หลังจากกลุ่มของเย่เฉินก่อความวุ่นวายในงานหมั้นของตระกูลหานเสร็จ ก็ตั้งใจจะไปรับเสิ่นเซียนเซียนที่สนามบิน
แต่ใครจะคิดว่าเธอจะเจออันตรายที่สนามบิน
สถานการณ์วิกฤตยิ่ง เจี่ยเค่อหู่พุ่งตัวเบียดคนขับลงจากรถ แล้วนั่งประจำตำแหน่งคนขับเอง
"โฮก โฮก โฮก......"
เขาฝึกจินจิ่งถึงขั้นปรมาจารย์ขั้นสูงสุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นปฏิกิริยาตอบสนองหรือการประสานงานของร่างกายล้วนเหนือกว่าคนทั่วไปมาก เท้าเหยียบคันเร่งจมติดพื้น แล้วสตาร์ทรถพุ่งทะยานออกไป
"ปากทางข้างหน้าเข้าทางด่วน G8 อย่าผิดล่ะ อีกสองกิโลลงทางด่วน......"
รถแล่นด้วยความเร็วเทียบเท่ารถไฟความเร็วสูง มุ่งหน้าไปสนามบินบนทางด่วน หลินซาซาถือมือถือนำทางไปตลอดทาง
สมกับเป็นเด็กสาวไอคิวสูงอย่างเสิ่นเซียนเซียน ในสถานการณ์คับขันเช่นนั้นก็ยังไม่ลืมเปิดแชร์ตำแหน่ง
ตอนนี้จุดสีเขียวที่แทนตัวเธอกำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง คงยังไม่อันตรายมากนัก
เย่เฉินแอบทึ่งในใจ พลางเร่งเร้าให้เจี่ยเค่อหู่เร็วขึ้นอีก
หลังจากขับมาเร็วราวกับสายฟ้าฟาดประมาณสิบนาที ในที่สุดทุกคนก็เห็นร่างเล็กสีดำร่างหนึ่งกำลังวิ่งปรื๋ออยู่ใต้ทางด่วน
ข้างหลังเธอ มีนักฆ่าสามคนไล่ตามกระชั้นชิด
"บากายาโร่ ผู้หญิงต้าเซี่ยข้างหน้า หยุดเดี๋ยวนี้นะ เอาข้อมูลสมองกลเชื่อมต่อสมองออกมา ไม่งั้นฉันฆ่าแกแน่!"
เย่เฉินและพวกอีกสองคนจอดรถในเลนฉุกเฉิน แล้วปีนข้ามราวกั้นกระโดดลงไปบนพื้นหญ้าข้าง ๆ
"ไอ้หมาซากุระชั่วช้า นี่คือต้าเซี่ย จะปล่อยให้พวกเอ็งมาเหิมเกริมได้อย่างไร!?"
เจี่ยเค่อหู่คำรามลั่น พุ่งเข้าใส่สามนักฆ่าจากแคว้นซากุระ
ร่างเล็กสีดำวิ่งผ่านตัวเขาไป โผเข้ากอดเย่เฉินแน่น หายใจหอบแรง
"พี่เฉิน นายดูแลเซียนเซียน ฉันจะไปกระทืบไอ้หมาซากุระสามตัวนี้ให้ตาย!"
หลินซาซาไม่มีเวลาคิดถึงการร่ำลาความหลัง กระโจนเข้าร่วมวงต่อสู้ทันที