หลังฝนตกครั้งนั้น ฉู่หยุนจือมีไข้ต่ำอยู่สองวัน แต่เธอไม่อยากลาหยุด จึงยืนกรานไปโรงเรียน
พอวันหยุดปีใหม่ผ่านไป โรงเรียนก็เริ่มเตรียมสอบปลายภาค ชั้นเรียนแข่งขันยังคงเรียนตามปกติ วันนั้นครูหวงเขียนข้อความบรรทัดหนึ่งลงบนกระดาน
【การทดสอบคัดเลือกเข้าค่ายเก็บตัวช่วงปิดเทอมฤดูหนาวระดับมณฑล จำนวนที่รับ: 2 คน】
เสียงสูดหายใจดังขึ้นทั่วห้อง
“ค่ายเก็บตัวระดับมณฑล โค้ชที่เก่งที่สุดทั่วทั้งมณฑลอยู่ที่นั่น” ครูหวงกล่าว “ถ้าได้เข้าไป โอกาสคว้ารางวัลในการแข่งขันระดับมณฑลก็เพิ่มขึ้นครึ่งหนึ่งแล้ว มีที่นั่งสองคน แบ่งตามชั้นปี ม.5 ได้หนึ่งคน”
เขาเคาะกระดานเบา ๆ “จะสอบกันในสัปดาห์หลังสอบปลายภาค ใครจะได้ไปก็ดูจากคะแนน”
ฉู่หยุนจือคัดลอกข้อความนั้นลงบนหน้าแรกของสมุดจด
ตระกูลเซี่ยได้รับบัตรเชิญในคืนวันศุกร์
เสิ่นหว่านอวิ๋นหยิบซองจดหมายจากถาดวางของตรงโถงทางเข้า ปกสีทองปั๊มนูน ปิดผนึกด้วยตราขี้ผึ้ง เมื่อเปิดออก การ์ดด้านในหอมฟุ้งจนเกินไป เธอกวาดตามอง ก่อนเดินไปเคาะประตูห้องหนังสือ
เซี่ยหวยซวี่กำลังทำโจทย์อยู่
“ตระกูลฉู่ส่งมา” เสิ่นหว่านอวิ๋นวางบัตรเชิญไว้บนโต๊ะ “เจียหนิงจะจัดงานวันเกิดที่โรงแรมจวินถิง ตอนบ่ายคุณน้าฉู่ยังโทรมาบอกเป็นพิเศษว่าอยากให้ลูกไปร่วมงาน”
เซี่ยหวยซวี่ไม่เงยหน้า “วันนั้นผมมีเรียน”
“คืนวันเสาร์ ลูกจะมีเรียนอะไร?” เสิ่นหว่านอวิ๋นนั่งลงตรงข้าม “พ่อเพิ่งคุยธุระกับฉู่เจี้ยนหัวจบ จะไม่ไว้หน้าเขาก็คงไม่ได้ ไปให้เห็นหน้าสักหน่อย เอาของขวัญไป นั่งสักพักแล้วค่อยกลับ”
เซี่ยหวยซวี่วางปากกาแล้วหยิบบัตรเชิญขึ้นมา
การ์ดทำอย่างประณีต ตรงกลางพิมพ์ตัวอักษรลายมือไว้หนึ่งบรรทัด: งานวันเกิดฉู่เจียหนิง ด้านล่างเป็นวันเวลาและสถานที่ ส่วนล่างสุดพิมพ์ชื่อฉู่เจี้ยนหัวกับเฉินซูหลาน ตามด้วยคำว่า “ขอเรียนเชิญ”