เซี่ยฉี่หมิงมาถึงหยุนเฉิงในบ่ายวันพุธ
เขาไม่ได้ตรงไปที่ตระกูลฉู่ แต่นัดฉู่เจี้ยนหัวพบกันที่ห้องน้ำชาชั้นล่างของบริษัท ใช้เวลาพูดคุยกันไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง
ฉู่หยุนจือไม่รู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกัน เธอรู้เพียงว่าเช้าวันพฤหัสบดี ฉู่เจี้ยนหัวกับเฉินซูหลานมาที่ห้องพักผู้ป่วยด้วยกัน ในมือฉู่เจี้ยนหัวถือซองเอกสารสีน้ำตาลใบหนึ่ง
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่เจี้ยนหัวมาเยี่ยมเธอ นับตั้งแต่เธอเข้าโรงพยาบาลได้หนึ่งสัปดาห์
เขายืนอยู่ข้างเตียง กระแอมเบา ๆ คล้ายไม่รู้ว่าควรพูดอะไร ก่อนวางซองเอกสารลงบนโต๊ะข้างเตียง
“ในนี้มีบัตรใบหนึ่ง เป็นชื่อของลูก” เขาบอก “รหัสผ่านเป็นวันเกิด ลูกเปลี่ยนเองได้ ตั้งแต่เดือนหน้าเป็นต้นไป ทุกวันที่ 1 จะมีเงินค่าใช้จ่ายส่วนตัว 3,000 หยวนโอนเข้าบัญชี ลูกใช้ได้ตามใจ”
ฉู่หยุนจือมองซองเอกสารใบนั้น
“ค่ารักษาตัวกับค่าผ่าตัด ทางบ้านจัดการเรียบร้อยแล้ว” ฉู่เจี้ยนหัวพูดต่อ “เรื่องนัดตรวจซ้ำ แม่ของลูกนัดแผนกโรคหัวใจที่โรงพยาบาลประชาชนที่หนึ่งของเมืองไว้แล้ว ต่อไปให้ไปทุกวันเสาร์ที่สองของเดือน อาจารย์จ้าวจะไปรับไปส่ง ส่วนยาตามใบสั่งแพทย์ แม่บ้านเหอจะไปรับให้ทุกเดือน แล้วเอาไปไว้ที่ห้องของลูก”
เขาพูดรวดเร็ว ราวกับกำลังอ่านรายการที่เตรียมไว้แล้ว
“ส่วนเงินชดเชยจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับลูกในปีนั้น...” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “ถ้าทางตระกูลเซี่ยถามขึ้นมา พ่อจะให้ฝ่ายการเงินตรวจสอบบัญชีใหม่อีกรอบ”