"ฟู่เจี๋ยหัวเราะเยาะตัวเองเล็กน้อย ก่อนเงยหน้ามองโจวซุยซุยตรงๆ "ผู้ช่วยโจว ได้โปรดพูดให้ชัดเจนที ว่าผมพลาดตรงไหนกันแน่?""
"โจวซุยซุยยังไม่ทันได้พูด หวังเจิ้งเฟยก็รีบพูดขึ้นมาทันที "ใช่สิ ผู้ช่วยโจว พูดเร็วๆ เข้า จะได้ไม่ปล่อยให้คนแบบนี้อยู่ในฝ่ายการเงินเป็นหนอนบ่อนไส้ต่อไป""
""หนอนบ่อนไส้?""
"โจวซุยซุยเลิกคิ้ว มองหวังเจิ้งเฟยอย่างมีความหมาย "จริงด้วย หนอนตัวนี้อยู่ฝ่ายการเงินมานานเกินไปแล้ว วันนี้ต้องเก็บกวาดให้เรียบร้อย""
"สายตาเย็นชานั่น ทำเอาหวังเจิ้งเฟยใจสั่นไปวูบหนึ่ง"
"บ้าแล้ว เมื่อกี้เขาดันถูกเด็กสาวคนหนึ่งข่มขวัญเอาได้"
"พูดจบ โจวซุยซุยก็หันข้าง ตะโกนไปที่หน้าประตู "คุณหลี่ นักบัญชี เชิญเข้ามาข้างในได้เลย""
"พูดจบ หลี่ชิงชิงก็เดินเข้ามาจากด้านหลังฝูงชนด้วยดวงตาแดงก่ำ"
"พอเห็นคนที่มา หวังเจิ้งเฟยหน้าก็ขาววูบทันที"
"ฟู่เจี๋ยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น "นี่มันเรื่องอะไรกัน?""
""ผู้อำนวยการฝ่ายฟู่ ขอให้คุณช่วยตัดสินให้หนูด้วย! รองผู้จัดการหวังลวนลามหนู ถ้าหนูไม่ยอม เขาก็ขู่ว่าจะไล่หนูออก""
"หลี่ชิงชิงชี้ไปที่หวังเจิ้งเฟย สายตาเต็มไปด้วยความโกรธ น้ำตานองหน้าเล็กๆ ที่งดงาม"
""เธอกำลังกล่าวหาฉันมั่วๆ!""
"หวังเจิ้งเฟยดีดตัวขึ้นมาอย่างตื่นเต้น ยื่นมือจะไปตบหน้าหลี่ชิงชิง แต่ฟู่เจี๋ยคว้าข้อมือไว้ได้อย่างรวดเร็ว"
""กำลังจะทำอะไร? ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ ยังจะลงไม้ลงมืออีกเหรอ?""
""อ๊าย! เจ็บ! ปล่อยมือ!""
"หวังเจิ้งเฟยเจ็บจนหน้าการ"
"ฟู่เจี๋ยผลักเขาออกไปด้วยความรังเกียจ แล้วหันมามองโจวซุยซุย "ขอโทษครับ ผู้ช่วยโจว ผมไม่รู้ว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น มันเป็นความบกพร่องในการทำงานของผมจริงๆ""
"โจวซุยซุยหัวเราะเย็นชา สายตาจ้องเขม็งไปที่หวังเจิ้งเฟย"
""ลวนลามลูกน้องผู้หญิง อีกทั้งยังหยิ่งผยอง ข่มขู่พนักงาน เก่งจริงๆ นะเธอ""
""อย่ามากล่าวหาฉันมั่วๆ! ฉันไม่ได้ทำ! ฉันต้องการหลักฐาน!" หวังเจิ้งเฟยตะโกน"
""หลักฐานอยู่ตรงนี้ แล้วจะแก้ตัวยังไง?""