ฟู่เจี๋ยได้รับคำสั่งจากโจวซุยซุย ลงมือทันที รวบรวมหลักฐานความผิดของหวังเจิ้งเฟยอย่างรวดเร็ว
อีกด้านหนึ่ง
หวังเจิ้งเฟยที่ถูกส่งมาที่สถานีตำรวจ โมโหสุดขีด รีบขอโทรหาซูหว่านทันที
“พี่ชาย เงินโอนเข้าบัญชีแล้วหรือยัง?”
ซูหว่านไม่รู้อะไรเลย คิดว่าเป็นข่าวดี
หวังเจิ้งเฟยหัวเราะเย็น “เงินอะไรเงิน? ตอนนี้ฉันโดนผู้หญิงบ้าโจวซุยซุยส่งมาที่สถานีตำรวจแล้ว!”
“อะไรนะ?”
ได้ยินดังนั้น ซูหว่านก็ผุดลุกจากเก้าอี้นอนทันที
“โจวซุยซุย? นางเป็นแค่คุณหนูใหญ่ที่ไม่ได้เรื่องทั้งวัน เอาเรื่องนี้มาวุ่นวายด้วยได้ยังไง? โจวซุยอันล่ะ?”
หวังเจิ้งเฟยหัวเราะเย็น “ฉันจะไปรู้การเคลื่อนไหวของคุณประธานได้ยังไง? คงกำลังหลบซ่อน ปล่อยให้น้องสาวมันจัดการฉันน่ะสิ”
เป็นไปไม่ได้!
หรือว่าโจวซุยอันจะรู้ความจริงอะไรเข้าแล้ว?
ซูหว่านหน้าซีด สมองหมุนเร็วมาก
พี่ชาย... จะช่วยหรือไม่ช่วย?
แต่ความเงียบของนาง กลับทำให้หวังเจิ้งเฟยโมโหสำเร็จ
“ซูหว่าน อย่าลืมนะ หลักฐานการกระทำผิดของเธอยังอยู่ในมือฉัน รีบหาทางเอาฉันออกไปจากที่บ้าบอนี้เร็ว!”
“พี่ชาย พี่อย่าเพิ่งร้อนใจเลย เราก็เหมือนตั๊กแตนผูกติดกัน ถ้าตายทั้งคู่ก็ไม่ใช่สิ่งที่โจวซุยซุยต้องการหรอกหรือ?”
ซูหว่านหน้าซีด
ถ้าข่าวเสื่อมเสียพวกนั้นถูกเปิดโปง นางก็จบจริง
ยิ่งกว่านั้น เรื่องที่นางช่วยโจวซุยอันไว้ ก็เป็นแผนที่พวกนางหลายคนร่วมกันวางไว้อยู่แล้ว
และแผนนี้ไม่ได้ปลอดภัยเลย มีช่องโหว่เต็มไปหมด
ไม่แน่วันไหนโจวซุยอันอาจรู้ความจริง แล้วเตะนางทิ้ง
แผนของนางคือช่วยได้ก็ช่วย เพราะยังไงโจวซุยอันก็เป็นแค่คนโง่เอ้ยผู้บริสุทธิ์ ที่ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องผู้หญิงผู้ชาย
“ไม่ว่าเธอจะใช้วิธีไหน ทำให้โจวซุยซุยถอนฟ้อง ไม่งั้น...”