แปดปีให้หลัง พี่เพ่ย อย่าเข้าใกล้เกินเขต

เวินซีแอบรักเพ่ยจ้านมาสิบสองปี

จากเพื่อนเล่นข้างบ้านสู่การตกลงกันไว้ว่าจะเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน เธอคิดว่าชาตินี้คงมีเพียงเขาเท่านั้น

แต่ฤดูร้อนปีมัธยมปลายปีสาม เขาก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย—ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีการบอกลา

แปดปีผ่านไป เธอเก็บความเกลียดชังจนกลายเป็นความเคยชิน กลืนความเหงาไว้ในท้อง

เธอคิดว่าตัวเองลืมไปแล้ว ไม่แยแสอีกต่อไป

วันที่ได้พบกันอีกครั้ง เขามาในฐานะ "พี่เขยในอนาคต" ทะลวงเข้ามาในชีวิตเธออย่างไม่เกรงใจ

ทุกครั้งที่สบตากัน เหมือนถูกกรีดหัวใจ

เธอหนี เขาก็ขวาง

เธอทำหน้าบึ้ง เขากลับยื่นมือเข้ามาห่วงใย

เธอเกลียดเขาจะแย่

เกลียดที่เขาจากไปโดยไม่บอกลา เกลียดที่เขาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ เกลียดที่เขากลายเป็นคู่หมั้นของคนอื่น แต่กลับหาชวนปั่นป่วนชีวิตเธอไม่เลิก

จนกระทั่งวันหนึ่ง เธอบังเอิญเดินเข้าไปในห้องทำงานของเขา เจอพินัยกรรมฉบับหนึ่งเข้าพอดี

ตัวหนังสือชัดเจนบนกระดาษขาว: ทรัพย์สินทั้งหมดในนามของเพ่ยจ้าน ผู้รับประโยชน์เพียงคนเดียว—เวินซี

เธอมองพินัยกรรมนั้น ตัวสั่นเทิ้ม

—เพ่ยจ้าน เธอปิดบังอะไรฉันไว้อีกกี่เรื่องกันแน่ วันนั้น เธอทิ้งฉันไปจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?

#เจอกันใหม่หลังจากห่างหาย#รักข้างเดียวกลายเป็นจริง#ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน#รักเจ็บปวด#หวานอมขมกลืน#หวานแหวว#แต่งก่อนรัก#