ทั้งสามคนยังคงมุ่งหน้าสู่ป่าลึก
ไม่นานเมิ่งซูก็พบสัตว์อสูรระดับสามที่อ่อนแอหลายตัว ด้วยพลังเสริมจากอัญมณีและอาวุธ เขาจึงสังหารได้อย่างง่ายดาย ฟันทีละตัว
สวี่หลินโจวอยู่ข้าง ๆ ตาเป็นประกาย “พี่ชายเก่งจังเลย!”
พอเขาเอ่ยชม เมิ่งซูก็ลอยละล่อง “ทำตัวธรรมดาหน่อย ทำตัวธรรมดาหน่อย ฮ่า ๆ ๆ —”
สวี่หลินโจวปากหวานเป็นพิเศษ “ต่อไปพี่ชายต้องได้เป็นท่านกล้าที่เก่งที่สุดในโลกแน่ ๆ เตะมังกรร้าย ฉีกราชาอสูร!”
เมิ่งซูยิ่งดีใจ “ฮ่า ๆ แค่เริ่มต้นเอง เธอชมฉันน้อย ๆ หน่อย เดี๋ยวฉันเหลิง”
“ฉันพูดจริง ๆ นะ!”
เมิ่งซูหัวเราะจนแทบจะยืนตัวตรงไม่ได้
เจียเจาอยากด่าพวกเขาว่าเป็นโรคจิต
คนแบบนี้คู่ควรกับคำทำนายแห่งดวงดาวด้วยหรือ?
แต่... เมิ่งซูนี่ก็พิเศษจริง แสดงว่าดวงตาราชาหมาป่า เป็นของที่หลิงชิงเจวี๋ยให้เขามางั้นหรือ?
นั่นมันของตกจากสัตว์อสูรระดับสามที่เป็นหัวหน้าฝูงหมาป่าเงาทมิฬเชียวนะ
ต่อไปเขาสังหารราชาอสูรสำเร็จ จะเป็นเพราะพึ่งพลังของหลิงชิงเจวี๋ยหรือเปล่า?
หลิงชิงเจวี๋ยมีเวทมนตร์ที่แข็งแกร่ง ชาวเมืองรู้กันดี แต่ถึงจะแข็งแกร่งก็ไม่น่าจะสู้ราชาอสูรได้ถึงขั้นปะทะตรง ๆ หรือว่ามีความลับอื่นอีก?
เห็นสองคนนี้แค่ฆ่าสัตว์อสูรระดับสามยังได้ใจ เจียเจาเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน พยายามอดกลั้น แล้วบอกตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าว่าอย่าไปถือสากับคนโง่
เมิ่งซูฟันสัตว์อสูรระดับสามตายอีกตัว ทำภารกิจวันนี้เสร็จแล้ว