เมิ่งซูฟาดฟันสัตว์อสูรในป่าอยู่พักหนึ่ง แผงภารกิจก็เด้งขึ้นมา: [โปรดไปที่ร้านเสื้อผ้าเพื่อซื้อชุดที่จำเป็นสำหรับงานเทศกาลในวันพรุ่งนี้ เข้าร่วมงานเทศกาล และมอบเงินหนึ่งหมื่นหยวนให้แก่ผู้ใหญ่บ้าน]
[รางวัลภารกิจ: ค่าความชอบของตัวละครที่ไม่ใช่เป้าหมายการเล่นด้วยทั้งหมดเพิ่มขึ้นห้าจุด]
เมิ่งซูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ดูท่าระบบคงอยากให้เขาเข้าร่วมงานชุมนุมวสันต์พันธนาการนี้แล้ว
แต่ระบบยังสั่งให้เขาเอาเงินหนึ่งหมื่นหยวนไปให้ผู้ใหญ่บ้านอีก
ไม่แปลกใจเลยที่ผู้คนที่นี่ชอบท่านกล้ามากนัก ที่แท้ท่านกล้าไม่เพียงแต่ทำภารกิจที่พวกเขามอบหมายให้สำเร็จ ยังให้เงินสนับสนุนกิจกรรมประจำวันของพวกเขาอีก เป็นเครื่องมือมีชีวิตชัด ๆ
ถ้าเป็นเขา เขาก็ชอบท่านกล้าเหมือนกัน
เมิ่งซูที่ถือบทเครื่องมือเก็บกระบี่กลับบ้าน ตัวเปื้อนเลือดสัตว์อสูร หน้าตามอมแมม ไม่เหมาะจะออกไปข้างนอกเท่าไหร่
ตอนนี้เขาอาบน้ำแล้ว ใส่เสื้อฮู้ดบาง ๆ ตัวเดียว ผมยังมีน้ำหยดติ๋ง ๆ
เมิ่งซูเอาผ้าขนหนูสีขาวคลุมหัว ผมเขาก็เริ่มยาวแล้ว ควรไปร้านตัดผมเปลี่ยนทรงใหม่ได้แล้ว
หลายปีมานี้เขาไม่เคยใส่ใจหน้าตาตัวเองเลย ตอนนี้จู่ ๆ ต้องไปร่วมงานชุมนุมวสันต์พันธนาการ เมิ่งซูถึงกับยืนหน้ากระจกจ้องหน้าหล่อ ๆ ของตัวเองอยู่นานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อดชมตัวเองไม่ได้ “เมิ่งซู หล่อนายจริง ทำเอาคนขาแทบอ่อนเลย”
หลิงชิงเจวี๋ยไม่รู้มาปรากฏตัวอยู่ข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ น้ำเสียงเรียบเฉย “นายหลงตัวเองมาตลอดเลยเหรอ”
เมิ่งซูรีบยืดตัวตรง หน้าแดงเถือก “เฮ้ นายมาได้ไง”