ถอดเสื้อผ้า?
เมิ่งซูทำท่าเขินอาย "เร็วขนาดนี้เลย? ผมยังไม่ทันเตรียมตัวเลยนะ!"
หลิงชิงเจวี๋ยสูดลมหายใจลึก เขารู้อยู่แล้ว มนุษย์นี่มันมีแต่เรื่องลามกเต็มสมอง
ถ้าคบกับเมิ่งซูจริง ๆ หมอนั่นคงเป็นพวกลุงประหลาดชอบอุ้มแมวแล้วหัวเราะชั่วร้ายแน่
เขาอดทนอารมณ์แล้วพูดเสียงกระด้าง "ข้าบอกให้เจ้าถอดเสื้อออกมา ซักให้สะอาด ข้าจะเย็บให้"
เมิ่งซูรู้ตัวว่าคิดมากไปเอง เบะปาก "เสื้อผ้าแบบนี้ต้องร่ายเสริมเวท..."
"ข้าทำเป็น" หลิงชิงเจวี๋ยหยุดนิดหนึ่ง "ไม่คิดเงินเจ้า"
แล้วเขาก็พูดต่อ "ถ้าเจ้ากล้าลวนลามข้าอีก ข้าจะถอนต้นไม้ต้นนี้ออกแล้วเอาตัวเจ้าปลูกลงแทน"
-
เมิ่งซูไปอาบน้ำก่อน เปลี่ยนจากชุดเปื้อนเป็นชุดลำลอง เสื้อยืดบางเบาพอดีตัว เน้นช่วงเอว กระดูกสะบักหลังดันเนื้อผ้านูนขึ้นเล็กน้อย
เขาซักเสื้อผ้า จากนั้นไปโรงตีเหล็ก ส่งแร่เงินเข้มข้นให้ช่างตีเหล็ก
ตอนนี้ค่าความชอบระหว่างเขากับหลิงชิงเจวี๋ยขึ้นมาถึง 40 แล้ว
ตามที่ผู้ใหญ่บ้านบอกไว้ พอถึง 40 ก็สามารถสำรวจอดีตของหลิงชิงเจวี๋ยได้
แต่หลิงชิงเจวี๋ยก็ยังไม่มีทีท่าจะเปิดเผยอะไรตอนนี้
เมิ่งซูไม่รีบร้อน เขารู้ว่าทุกคนมีอดีตที่ไม่อยากหวนคิด ถ้าหลิงชิงเจวี๋ยไม่อยากพูด เขาก็จะไม่ถาม
ช่างตีเหล็กบอกว่าแร่เงินเข้มข้นต้องทำให้บริสุทธิ์อย่างน้อยสามวัน ให้เขามาเอาทีหลัง