ทะเลสาบนั้นพึ่งพาไม่ได้ เด็กนี่พลังต่อสู้ไม่สู้ดี เก่งแต่เวทมนตร์มิติ แถมยังถูกปิดใช้อีก
ส่วนเจียเจา ร่างจริงคือหมาจิ้งจอก ตายแล้วคืนชีพไม่ได้ ชั้นนี้ไม่มีบัฟคืนชีพ เพื่อความปลอดภัย เจียเจาก็ได้แต่หยุดอยู่แค่นี้
เจียเจาเผยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก "เมิ่งซู ชั้นนี้น่ากลัวจริง ๆ เจ้าอย่าเพิ่งบุ่มบ่ามเข้าไปเลย นอกจากตายเปล่าแล้วไม่มีประโยชน์อะไรทั้งนั้น"
เมิ่งซูกล่าวว่า "ข้ามียาคืนชีพ ต่อให้เขาฆ่าข้าตายในพริบตา ข้าก็คลานเข้าไปหาเขาได้"
เจียเจาขมวดคิ้วขึ้นอย่างที่ไม่ค่อยทำนัก วางมือลงบนบ่าของเมิ่งซู น้ำเสียงแฝงความตำหนิ "ไม่ได้ พลังโจมตีของหลิงชิงเจวี๋ยไม่ใช่ล้อเล่นนะ หากเจ้าถูกเขาตีจนแหลกสลายทั้งร่างทั้งวิญญาณเล่า? แล้วเขายังมีสกิลกลืนกิน หากเกิดบ้าขึ้นมากลืนกินเจ้า..."
"ข้าต้องช่วยเขา"
เมิ่งซูยิ้มอย่างจนใจ "ข้าคือคนรักของเขา จะอันตรายก็ต้องไป"
มือเขากดลงบนด้ามเหมียวเหมียวเจี้ยน น้ำเสียงฟังดูอ่อนโยน แต่ที่จริงไม่มีใครคัดค้านได้ "ข้ามีดาบสองเล่ม เล่มหนึ่งเหมียวเหมียวเจี้ยน อีกเล่มเจียงฮั่ว ถ้าจนตรอกจริง ๆ ข้าก็จะเปลี่ยนเลือดกับเขา"
เหมียวเหมียวเจี้ยนมีพลังฟื้นฟูเลือด ส่วนเจียงฮั่วจะหักเลือดผู้ใช้
พลังของดาบทั้งสองเล่มเติมเต็มกันได้พอดี
"ข้า เฮ้อ ข้าคงห้ามเจ้าไม่ได้จริง ๆ" เจียเจาเกลี้ยกล่อมไม่สำเร็จ เสียงเขาดังขึ้นมาก "นี่คือปราสาทแห่งการโจมตี เจ้าคิดว่ายังเป็นชั้นก่อน ๆ หรือไง? ชั้นนี้สร้างมาเพื่อฆ่าเจ้า รอให้พวกมือโปรจัดการก็ได้นะ ก็แค่เรื่องของเวลา"