ระบบส่งประกาศมา: [หอคอยราชาอสูรชั้นที่สามถูกโจมตีสำเร็จแล้ว]
[เนื่องจากวิธีการผ่านด่านไม่ได้รับการยอมรับ รางวัลจึงลดลง ทุกคนจะได้รับเหรียญทองหนึ่งแสนเหรียญ]
[หอคอยราชาอสูรชั้นที่สี่เปิดใช้งานแล้ว]
[เงื่อนไขการเข้า: นักผจญภัยเลเวลเต็ม ทำภารกิจเลื่อนขั้นสำเร็จ มีค่าพลังโจมตีทะลุสองร้อยแต้ม; นักเวทเลเวลเต็ม ทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ บรรลุหนทางแห่งความเชี่ยวชาญ]
ข้อความต่อเนื่องทำเอาทุกคนตั้งตัวไม่ทัน
ในหอคอยราชาอสูรชั้นที่สาม แมวทั้งหมดกลับคืนร่างเดิม เหลือเพียงขนแมวเต็มพื้น
เหล่าคนที่มาคลุกคลีกับแมวถึงกับสิ้นเนื้อประดาตัว "ฉันไม่ยอม! ผ่านด่านไปได้ยังไง! พวกกฎหมายต้องกลั่นแกล้งเผ่าแมวแน่ ๆ!"
"โจมตีชั้นสามกันใหม่!"
"ฉันยังไม่ได้ลงมือเลย ทำไมถึงจบซะแล้ว!"
"มีเบื้องหลัง!"
……
เมื่อเห็นท่าจะเกิดความวุ่นวาย เมิ่งซูและเจียเจาจึงรีบเผ่นหนีแบบเงียบ ๆ
เมิ่งซูเป็นนักผจญภัย หลังจากทำภารกิจเลื่อนขั้นสำเร็จก็กลายเป็นอัศวิน ได้รับพรจากดวงอาทิตย์ ตอนนี้ค่าพลังโจมตีทะลุสองร้อยแต้มแล้ว
รวมกับเหมียวเหมียวเจี้ยน ค่าพลังโจมตีของเขาทะลุสองพันแต้มไปนานแล้ว
ในหมู่มนุษย์ ค่าพลังของเขานับว่าทรงพลังมาก
แต่เมิ่งซูมักจะทำตัวต่ำ ไม่ชอบเด่น แม้จะมีค่าพลังสูงที่สุด เขาก็ไม่ได้จงใจอวดฝีมือ กลับอยู่กับคณะอัศวินอย่างเงียบ ๆ ทำงานจิปาถะ
เขาลึกซึ้งถึงสัจธรรมที่ว่าคนมีความสามารถย่อมถูกใช้งานหนัก เพื่อจะมีเวลาอยู่เคียงข้างเจ้าเหมียวมากขึ้น เขายอมแบกความรับผิดชอบบนไหล่ให้น้อยลง ละทิ้งชื่อเสียงลม ๆ แล้ง ๆ เพื่อแลกกับการอยู่เคียงข้างกันจริง ๆ