บ่ายวันนั้นเมิ่งซูหาเวลาไปที่กิลด์นักผจญภัย
เนื่องจากอ่าวจันทรามีเวทป้องกันของหลิงชิงเจวี๋ย จึงแทบไม่มีอสูรบุกเข้ามา กิลด์นักผจญภัยเองก็ดูทรุดโทรมไปบ้าง
เพราะสำหรับชาวอ่าวจันทรา เวทป้องกันเพียงอย่างเดียวก็ต้านทานอสูรส่วนใหญ่ได้แล้ว ไม่มีแรงกดดันเรื่องความอยู่รอด คนส่วนใหญ่จึงเลือกอยู่อย่างมั่นคง ย่อมไม่มาเป็นนักผจญภัย
เมิ่งซูเคาะประตูกิลด์นักผจญภัย รออยู่นาทีหนึ่ง ประตูจึงถูกใครบางคนค่อย ๆ เปิดออก
หลังประตู เผยดวงตาคู่หนึ่งที่เย็นชาอำมหิต
เป็นผู้ชาย
สวมเสื้อเชิ้ตเปิดชายผ้าพลิ้ว เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าเรียบตรงอย่างงดงาม บนคอสวมสร้อยคอสีเงินขาว จี้เป็นหัวกะโหลกเล็ก ๆ
ผมสีขาวปิดบังใบหน้าของเขาไว้เกือบหมด เผยเพียงดวงตาเย็นเยียบ
เขาเปิดประตู กวาดตามองเมิ่งซูขึ้นลง ไม่พูดอะไรสักคำ
เมิ่งซูมองดูตัวหนังสือบนศีรษะของเขา—[ตัวละครที่เล่นด้วยได้: เจียเจา]
[ค่าความชอบปัจจุบัน: 0]
เสียงอีกเสียงหนึ่งดังขึ้น: "อาจาว ใครมา?"
เจียเจาหันกลับไป เสียงเรียบเฉย: "นักผจญภัยใหม่"
ผู้ชายคนนี้ไม่เคยเห็นมาก่อน เมิ่งซูรู้จักชาวบ้านส่วนใหญ่ของอ่าวจันทรา มีเพียงป่าผืนนี้ที่ห้ามเขาเข้าไป เขาไม่เคยเข้าใกล้กิลด์นักผจญภัย
"ให้เขาเข้ามา"
เจียเจาถึงได้เอียงตัวหลีกทาง
เมิ่งซูยิ้มเป็นมิตรให้เขา แต่เจียเจาเมินเฉย ทำเหมือนเขาเป็นอากาศ
หน้าตายเหมือนกัน หลิงชิงเจวี๋ยคือขี้น้อยใจน่ารัก แต่ผู้ชายคนนี้เสแสร้งชัด ๆ
ช่วยไม่ได้ เมิ่งซูเองก็เป็นคนสองมาตรฐานแบบนี้เหมือนกัน