ทั้งสองพักอยู่ที่เกาะเหมียวเหมียวหนึ่งวันก็กลับมาที่อ่าวจันทรา
หลิงชิงเจวี๋ยต้องประจำการปกป้องอ่าวจันทรา นี่คืองานของเขา แม้ว่าเขาจะยังไม่รู้ว่าเงินเดือนตัวเองเท่าไหร่ แต่เขาก็ยังยืนหยัดในตำแหน่ง
ช่วงไม่กี่วันนี้ ชาวบ้านในอ่าวจันทราต่างก็ยุ่งอยู่กับเทศกาลใหม่ ที่มีชื่อว่า "วันปราบฝันร้าย" กำหนดไว้ในวันแรกของฤดูร้อนของทุกปี ความหมายคือการเฉลิมฉลองที่ทุกคนร่วมแรงร่วมใจกันขับไล่ราชาอสูรเหมียวเหมียวโถว
เพราะคนในอ่าวจันทราว่างเกินไป ดังนั้นพวกเขาจึงคว้าทุกโอกาสมาจัดงานเทศกาล หาวิธีหาความสนุก
อ่าวจันทรากลับคืนสู่ความสงบเรียบง่ายอีกครั้ง
อย่างที่เคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ อ่าวจันทราเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่ใช้ชีวิตแบบเชื่องช้า ความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของชาวบ้านคือการหยอกเย้าท่านกล้าคนใหม่ บางทีอาจเป็นเพราะพวกเขามองเห็นเงาของวันวานในตัวท่านกล้ากระมัง
ใครจะรู้ล่ะ
เมิ่งซูเริ่มทำภารกิจของชาวบ้านอย่างขยันขันแข็ง ช่วงนี้ภารกิจของเขาคือการช่วยชาวบ้านจัดสร้างสถานที่สำหรับวันปราบฝันร้าย ออกไปแต่เช้ากลับมาค่ำ ทุ่มเทติดต่อกันหลายวัน ในที่สุดก็จัดสร้างสถานที่เสร็จเรียบร้อย
พรุ่งนี้คือวันแรกของฤดูร้อน วันนี้เมิ่งซูจงใจไม่รับภารกิจ กลับบ้านแต่หัวค่ำ
หลิงชิงเจวี๋ยนอนขดตัวอยู่บนโซฟาตามปกติ อ่านตำราอาหารเลิศรส พอเมิ่งซูกลับมา เขาแทบไม่มองเลยแม้แต่น้อย น้ำเสียงเรียบเฉย "วันนี้กลับเร็วจัง"
"อารมณ์ไม่ดีเหรอ" เมิ่งซูมองเขาด้วยรอยยิ้ม
หลิงชิงเจวี๋ยวางตำราอาหาร สีหน้าเบื่อหน่าย "เจ้าเอาชนะข้าได้ เกี่ยวอะไรกับพวกเขาด้วย ยังต้องจัดงานเทศกาลมาเฉลิมฉลองอีก น่ารำคาญจริง"