ค่าความชอบขึ้นเป็นสิบห้าได้ยังไง?
ก่อนหน้านี้เมิ่งซูทำภารกิจค่าความชอบของสวี่หลินโจวสำเร็จ ทำให้ค่าความชอบเพิ่มเป็นสิบ
แค่เขาไม่ได้คิดจะเล่นด้วยสวี่หลินโจว ก็ย่อมไม่คิดจะไปรู้ว่าสวี่หลินโจวชอบอะไร ค่าความชอบเลยค้างอยู่ที่สิบ
สามก้าวรวบเป็นสอง เมิ่งซูคว้าข้อมือเรียวบางของสวี่หลินโจวไว้ “เฮ้ เฮ้ ถังคืนฉัน ฉันยังต้องตกปลาอยู่นะ”
สวี่หลินโจวหน้าแดงกว่าเดิม “นายยกให้ฉันไปแล้ว”
เมิ่งซูบอก “ที่ให้คือปลา ส่วนถังต้องคิดเงิน”
สวี่หลินโจวกัดฟัน เชิดคางขึ้น “ฉันจ่ายเงินให้ก็ได้!”
“ก็ได้” เมิ่งซูกะว่าวันนี้คงหาเงินได้ถึงแสนหยวน บวกกับค่าตอบแทนที่สวี่หลินโจวรับปากไว้ก่อนหน้า ในมือเขาก็มีสองแสน
คืนเงินให้หลิงชิงเจวี๋ยได้แล้ว
เขาตั้งใจถ่วงเวลามาสองวัน ถ้าคืนเงินหมดแล้ว เขาก็ไม่มีข้ออ้างเกาะหลิงชิงเจวี๋ยอยู่ต่อ
แต่จิตสำนึกของเมิ่งซูทำให้เขากล้าแค่เบี้ยวหนี้ได้หนึ่งเดือน เกินมาวันเดียวก็เหมือนถูกความรู้สึกผิดชอบทรมาน
ทั้งคู่โอนเงินกันตรงนั้น เมิ่งซูได้เงินแล้ว ท่าทีดีขึ้นเยอะ ผงกหัวโก้งโค้ง “ขอบคุณครับนายท่าน นายท่านใจกว้าง นายท่านเดินทางโดยสวัสดิภาพครับ”
สวี่หลินโจวอึกอักอยากพูด “นี่... นายกับหลิงชิงเจวี๋ยค่าความชอบเท่าไหร่แล้ว?”
เมิ่งซูชูกำปั้นเขย่า “ตอนนี้คืบหน้าเป็นศูนย์”
“เขาเล่นด้วยยากมากนะ พรานเบ็ดอย่างนายไม่มีทางทำสำเร็จหรอก”
“เขาชอบเนื้อราชามังกรทะเลลึกไม่ใช่รึไง? ฉันจะตกมาให้เป็นกอง”