อัศวินโต๊ะกลม คือคณะอัศวินชั้นยอดของราชอาณาจักร มีสิทธิ์ร่วมตัดสินกิจการสำคัญของชาติ สถานะทัดเทียมกับกษัตริย์ เป็นสัญลักษณ์ของความเสมอภาคและจิตวิญญาณแห่งความร่วมมือ
นี่คือเกียรติยศสูงสุดของอัศวิน และเป็นจุดหมายปลายทางที่อัศวินทุกนายใฝ่ฝัน
ส่วนเมิ่งซูได้เป็นขึ้นมาอย่างงง ๆ เขากระพริบตาปริบ ๆ
ที่จริงเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอัศวินโต๊ะกลมคืออะไร รู้แค่ว่าผู้นำต้องคอยปกป้องดูแล เขาจึงถามหยั่งเชิงไปว่า "อัศวินโต๊ะกลมนี่ ต้องให้ข้าดูแลดินแดนสักแห่งหรือไม่"
กษัตริย์พระพักตร์เปี่ยมเมตตา ตรัสตอบด้วยรอยยิ้มว่า "ไม่ต้องหรอก เจ้าเป็นของทั้งราชอาณาจักร นอกจากเจ้าแล้ว ยังมีอัศวินโต๊ะกลมอีกสิบเอ็ดนาย"
ถ้าอย่างนั้นเขาก็คงไม่ใช่คนพิเศษอะไรสินะ
เมิ่งซูไม่ได้ตระหนักเลยว่าความรับผิดชอบบนบ่าของตนยิ่งใหญ่ขึ้น เขาไม่ปฏิเสธอีกต่อไป "ขอบพระทัยฝ่าบาท!"
กษัตริย์จะจัดงานเลี้ยงฉลองชัยชนะให้เขา เมิ่งซูนึกไม่ออกว่าตัวเองไปทำความชอบอะไร ตลอดภารกิจช่วยเหลือนี้ เขาแค่มีบทบาทคอยรินน้ำชาให้เหล่าคุณหนูกับเจ้าหญิง
ถ้าแค่นี้ก็ถือว่าทำความชอบใหญ่ งั้นประเทศนี้คงล่มจมแน่
เขาเลี่ยงปฏิเสธร้อยแปด กษัตริย์ก็ตีความไปเองอีก แทบจะกัดผ้าเช็ดหน้าน้อยร้องไห้ "เจ้าสละแม้งานเลี้ยงเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ไม่ยอมจัดเพื่อประหยัดงบประมาณแผ่นดินให้ชาติเรา! เสื้อผ้าบนตัวก็ปะชุนถึงเพียงนี้ ยอมปะแล้วปะอีก ไม่ยอมใช้เงินซื้อใหม่... เจ้านี่ช่าง... ประเทศเราต้องการคนที่เสียสละไม่เห็นแก่ตัวอย่างเจ้าจริง ๆ!"