[จบเนื้อหาพิเศษ]
[คุณกำลังจะกลับสู่โลกจริง]
[เนื้อหาค่าความชอบกำลังดำเนินอยู่ เนื้อหานี้มีอันตรายถึงชีวิต โปรดรับมืออย่างระมัดระวัง]
……
กลับสู่โลกจริง เมิ่งซูยังมึนงง ตกใจแทบวิญญาณหลุดจากร่างเพราะท่าไม้ตายเมื่อครู่
ถ้าอย่างนั้น หลิงชิงเจวี๋ยใช้เพียงเวทลูกไฟซึ่งเป็นเวทพื้นฐานที่สุด ก็ทำลายเกาะเหมียวเหมียวทั้งเกาะได้แล้ว?
เมิ่งซูพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงใช้เวทโจมตีไม่ได้
เขาใช้เพียงท่าเดียวก็ทำลายเมืองทั้งเมืองได้!
แค่ท่าเดียว ทุกคนต้องแหลกสลายเป็นเถ้าธุลี!
หลิงชิงเจวี๋ยมองออกว่าเขาตกใจ เม้มริมฝีปากแน่น เผยความหม่นหมองออกมาอย่างไม่มีเหตุผล "บอกแล้วว่าไม่กลัวฉัน ทำไมนายถึงแสดงสีหน้าแบบนี้?"
เมิ่งซูคางแทบหลุดถึงพื้น เขาดันคางตัวเองกลับไป "ฉันไม่ได้กลัวนาย แค่ตกใจ ฉันรู้ว่านายแข็งแกร่งมาก แต่ไม่คิดว่า..."
ไม่คิดว่าจะแข็งแกร่งขนาดนี้
หลิงชิงเจวี๋ย: "นายไม่ได้ยินหรือ? ฉันคือราชาอสูร"
เมิ่งซู: "ได้ยินแล้ว ราชาอสูรเหมียวเหมียว"
"ไม่ใช่ราชาอสูรเหมียวเหมียว แต่เป็นราชาอสูรเหมียวเหมียวโถว"
ต่างกันไปหนึ่งตัวอักษร
"ทำไมถึงตั้งชื่อนี้ล่ะ?" ไม่มีความน่าเกรงขามอย่างที่ราชาอสูรพึงมีเลยสักนิด!
หลิงชิงเจวี๋ยยิ่งอึดอัดมากขึ้น ทำเป็นเย็นชา: "รู้สึกว่าห้าตัวอักษรมันดูสง่างามกว่า"
"ชื่อราชาอสูรเหมียวเหมียวโถวตรงไหนที่ดูสง่างาม?"
"ก็บอกแล้วว่าตอนที่ฉันได้เป็นราชาอสูร ฉันเพิ่งสามขวบ" หลิงชิงเจวี๋ยออกอาการโมโหเล็กน้อย "ฉันก็ไม่ได้เรียนหลักสูตรของมนุษย์พวกนาย สำหรับแมวอย่างพวกเรา มันก็ดูสง่างามจริง ๆ นั่นแหละ!"