เมิ่งซูไม่ได้วิ่งตามไปอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน
เขายืนตากลมหนาวอยู่ในลานบ้านคนเดียวครึ่งชั่วโมง ปล่อยให้สมองที่ร้อนรุ่มได้เย็นลง
ไม่จำเป็นต้องพัฒนาไปถึงขั้นรักกันสุดซึ้ง หลิงชิงเจวี๋ยแค่เป็นแมวจองหองให้เขาวิ่งตามตูดก็พอแล้ว
ไม่ต้องตอบสนองเขาหรอก
เมิ่งซูตากลมหนาวอยู่ครู่หนึ่งก็จาม ห่อเสื้อผ้าบาง ๆ บนตัวแน่นขึ้นเตรียมกลับห้องนอน
ตรงหน้าปรากฏแถบภารกิจ: [คำเตือน! ภารกิจปัจจุบันเสี่ยงอันตรายถึงชีวิต กรุณารีบจัดการ!]
ตัวอักษรสีแดงแย่งกันเด่นชัดในสายตา เมิ่งซูงุนงงอย่างมาก เขากำลังทำภารกิจค่าความชอบ 40 ของหลิงชิงเจวี๋ยอยู่ไม่ใช่หรือ? ทำไมถึงมีอันตรายถึงชีวิตได้?
[เหลือเวลาเสียชีวิตอีกสิบนาที กรุณารีบจัดการ!]
เมิ่งซูสะดุ้งกระโดดตัวลอย “ฉันไปรับภารกิจอะไรเข้ามาเนี่ย!”
[ท่านกำลังดำเนินภารกิจค่าความชอบระดับ 40 ของตัวละครหลิงชิงเจวี๋ย]
“แล้วทำไมฉันถึงตายล่ะ?!”
[เหลือเวลาเสียชีวิตอีกเก้านาที กรุณารีบจัดการ!]
ข้อความเตือนแย่งกันเด้งขึ้นมาไม่หยุด เมิ่งซูตกใจจนหน้าซีด ไม่รู้เลยว่าตัวเองทำอะไรผิดไป “ฉันไปทำอะไรนะ? เมื่อกี้ก็ยังดี ๆ อยู่เลย ทำไมจู่ ๆ ถึงมีอันตรายถึงชีวิตได้?”
[คำเตือน!]
[คำเตือน!]
[คำเตือน!]
คำเตือนติด ๆ กันบดบังสายตาของเมิ่งซูจนหมด เขาสูดลมหายใจเฮือก สมแล้วที่เป็นหลิงชิงเจวี๋ยที่มีระดับความยากในการเล่นด้วยเป็นอันดับหนึ่ง แค่ทำภารกิจค่าความชอบก็ยังถึงตายได้