พลังรักษาของหลิงชิงเจวี๋ยแข็งแกร่งมาก รอยแดงบนนิ้วมือหายไปอย่างรวดเร็ว
เขาก็อายเกินกว่าจะร้องเจ็บอีกแล้ว ดึงมือกลับมาอย่างเก้ๆ กังๆ หน้าแดงจนแทบระเบิด "ไม่เจ็บแล้ว..."
"ดูเหมือนยังแดงนิดๆ..."
"ไม่แดงแล้ว!" หลิงชิงเจวี๋ยตะคอกเสียงดุดัน แล้วเบือนหน้าหนีเหมือนกลบเกลื่อน "มังกรนั่นยังไม่ตาย ข้าไปต่อยอีกหมัด... เจ้าอย่าตามมา!"
พูดจบเขาก็ใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้าย หายวับไปต่อหน้าต่อตา
เมิ่งซูกุมแก้ม อา ร้อนจัง
เขาคิดว่าพวกเขาสองคนคบกันแล้ว แต่ค่าความชอบยังไม่ถึง 80 ใครก็พูดยอมรับไม่ได้
เมิ่งซูตื่นเต้นมาก ตื่นเต้นจนทำได้แค่เดินวนไปวนมา เขาจะต้องรีบหาของขวัญค่าความชอบ เอาไปให้หลิงชิงเจวี๋ย จะได้จูบเจ้าแมวเหมี่ยวเหมี่ยวอย่างเปิดเผย
เดี๋ยวนะ!
ดูเหมือนเขามาที่นี่เพื่อทำภารกิจ
เจ้าหญิงไปไหนแล้ว? มังกรร้ายไปไหนแล้ว?
เมิ่งซูกว่าจะตั้งสติได้ แย่แล้ว มาช่วยเจ้าหญิง แต่ก็ถูกความงามของหลิงชิงเจวี๋ยยั่วยวนเข้าจนได้ ลืมเรื่องงานไปเลย!
เขารีบคว้าดาบ แล้ววิ่งออกจากถ้ำไปอย่างเร็ว
ตูม!
ถึงปากถ้ำก็เจอพื้นดินสะเทือนเลื่อนลั่น
เมิ่งซูเกือบยืนไม่อยู่ แหงนหน้าขึ้นมอง ภูเขาเบื้องหน้ากลางลำถูกตัดขาด มังกรร้ายถูกอัดกระแทกภูเขา กระพือปีกสะบัดแรง แต่ก็ถูกหลิงชิงเจวี๊ยฉวยหางมังกรไว้ แล้วเหวี่ยงออกไปอีก!
รุนแรงจริง!
เพราะหลิงชิงเจวี๋ยใช้เวทโจมตีไม่ได้ เขาก็เลยเลือกใช้ร่างกายเข้าโจมตีแบบดั้งเดิมที่สุด