มังกรร้ายเฝ้าประตูอยู่ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว หลิงชิงเจวี๋ยใช้วิชาเร้นเงาอีกครั้ง ทั้งสองคนถูกส่งตัวเข้าไปในเงาของเจ้าหญิงภายในห้อง
ภายในห้องมีแสงและเงาไหววูบ บนกำแพงหินแขวนตะเกียงเล็ก ๆ ไว้ดวงหนึ่ง ภายในบรรจุแก่นคริสตัลเพลิง
เมื่อเทียบกับสภาพแวดล้อมที่เรียบง่าย เจ้าหญิงกลับนอนอยู่บนเตียงนุ่มสีชมพู สวมชุดนอนแนบเนื้อลื่นนุ่ม
เส้นผมสีทองของนางสยายอยู่บนบ่า ในมือถือหนังสือการ์ตูนเล่มหนึ่ง พลางส่งเสียงหัวเราะแปลก ๆ เป็นระยะ
เมิ่งซูตกตะลึงยิ่งนัก นี่ถูกลักพาตัวมาจริงหรือ?
ทำไมรู้สึกว่าเจ้าหญิงกำลังสนุกกับมัน?
แม้จะตกตะลึง ทั้งสองก็ยังปรากฏตัวออกจากเงาของเจ้าหญิง เพื่อป้องกันไม่ให้นางส่งเสียงร้อง เมิ่งซูพุ่งเข้าไปปิดปากนางก่อน ส่วนหลิงชิงเจวี๋ยก็กางม่านพลังขึ้น ปิดกั้นเสียงภายนอกไว้ทั้งหมด
จู่ ๆ ก็มีคนสองคนพุ่งออกมา หนังสือการ์ตูนในมือเจ้าหญิงร่วงหล่นลงพื้น สีหน้าตื่นตระหนก "พวกเจ้า—"
"ชู่ว!" เมิ่งซูลดเสียงต่ำลง "องค์หญิง พวกเราเป็นคณะอัศวินที่มาตามรับสั่งของราชาเพื่อช่วยเหลือพระองค์ ตอนนี้มังกรร้ายเฝ้าอยู่หน้าประตู ขอทรงให้ความร่วมมือกับพวกเราด้วย"
เจ้าหญิงกระพริบตา ดึงมือของเมิ่งซู "อืออือ…"
เมิ่งซูจึงปล่อยมือนาง
เจ้าหญิงหอบหายใจ ถอยหลังไปหนึ่งก้าว ผิวขาวดุจหิมะมีสีแดงระเรื่อขึ้น ก่อนจะวางมือขวาไว้ที่อก โค้งตัวเล็กน้อย ทำความเคารพทั้งสอง "วัลเลเรีย องค์หญิงรองแห่งอาณาจักรโคลถานเท่อ ขอบคุณท่านทั้งสองที่ยอมเสี่ยงอันตรายเข้ามาช่วยข้า…"
นางแอบชำเลืองมองเมิ่งซู ชุดเกราะแผ่นอกสีขาวเงินที่เขาสวมอยู่สะท้อนแสงเยือกเย็น เกราะแต่ละแผ่นผ่านการตีขึ้นอย่างประณีต ขอบสลักลวดลายเถาหนามพันเกี่ยวและดอกลิลลี่บาน รอยต่อประดับขอบด้วยเส้นไหมทองละเอียด แสดงถึงเกียรติยศและสถานะของอัศวิน