หวังเยว่ซูกำลังกินไก่ทอดอย่างเอร็ดอร่อย พอเงยหน้าขึ้นมา ก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น
"ไม่ขาย ไม่ขาย ฉันต้องเก็บไว้ให้คนในครอบครัวกิน"
เสิ่นชิงเห็นดังนั้น ก็เอ่ยปากช่วยหวังเยว่ซูแก้สถานการณ์ "ทุกท่านอย่าได้รบกวนนางท่านนี้เลย พรุ่งนี้ร้านไก่ทอดของข้าจะยังอยู่ที่นี่ มีทั้งหมด 200 ชิ้น ทุกท่านมาซื้อแต่เช้าได้เลย"
"แถวนี้มีร้านอาหารมากมาย วันนี้ทุกท่านลองเลือกทานอย่างอื่นก่อนเถิด"
หวังเยว่ซูก็รีบพูดเสริม "ใช่ ใช่ วันนี้ทุกท่านทานอย่างอื่นก่อนเถิด พรุ่งนี้ พรุ่งนี้ ท่านจะได้ซื้อแน่นอน"
"ข้าขออวยพรให้ทุกท่านได้ซื้อ อวยพร!"
เมื่อถึงจุดนี้ ทุกคนก็รู้ว่า วันนี้คงซื้อไก่ทอดไม่ได้แล้ว จึงพากันแยกย้ายไป
หวังเยว่ซูถอนหายใจโล่งอก แล้วหันไปทางเสิ่นชิง "ขอบคุณท่านมาก หากไม่ใช่ท่าน ข้าคงถูกผู้คนรุมล้อมอยู่ที่นี่เป็นแน่"
"พูดเช่นนั้นได้อย่างไร พวกเขามาเพื่อไก่ทอดกรอบ ข้าช่วยท่านก็เป็นเรื่องที่ควรทำ"
"อ้อ แล้วไก่ทอดนั้นต้องรีบทานนะ เก็บไว้นานแล้วจะไม่อร่อย"