หวังเยว่ซูไม่ยอมกินไก่ทอดจนหมด นึกขึ้นได้ว่าต้องเก็บไว้ให้พ่อแม่บ้าง จึงแย่งมาจากสามีของนางอย่างหัวหน้าเซี่ยอีกสองสามชิ้น รวมแล้วเก็บไว้หกชิ้นถือกลับบ้านเกิดเพื่อให้พ่อแม่ได้ชิม
ตาสองตาหวังไม่เคยได้กินของอร่อยขนาดนี้ พากันชมไม่ขาดปาก ขนาดน้ำมันที่ติดมือยังเลียจนเกลี้ยง
"พ่อ แม่ ข้ากลับมาแล้ว!" พอดีกับที่พี่ชายของหวังเยว่ซู หวังหยวน เดินทางกลับถึงบ้านพอดี
"กลิ่นอะไรน่ะ? ได้กลิ่นหอมอะไรอย่างนี้"
กลิ่นหอมที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อนลอยมากระตุ้นต่อมอยากรู้อยากเห็นของเขา
"พี่ชาย รีบมาชิมหน่อย ไก่ทอดกรอบนี่พี่ไม่เคยกินแน่ อร่อยมาก!"
ไก่ทอดเหลืออยู่เพียงชิ้นเดียว หวังเยว่ซูรีบยกส่งให้หวังหยวนทันที
ตาสองตาหวังก็ช่วยกันเชียร์ "น้องสาวเจ้าพูดไม่ผิด รีบชิมดูสิ อร่อยจริงๆ อยู่อย่างนี้มาครึ่งชีวิตยังไม่เคยกินของอร่อยขนาดนี้เลย"
หวังหยวนพิจารณาอย่างละเอียด สิ่งนี้เขาไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆ สีทองอร่าม ดูแล้วกรอบนอกนุ่มในเป็นแน่
"ของสิ่งนี้เรียกว่าไก่ทอดกรอบหรือ ซื้อที่ไหนกัน"
"ที่ตลาดเช้าไง พี่ไม่รู้หรอก ไก่ทอดกรอบนี่ขายดีมาก ต่อคิวยาวเป็นแถว ข้าต่อคิวอยู่นานกว่าจะซื้อได้ รีบนำมาฝากพี่กับพ่อแม่ชิม"
สายตาของหวังหยวนพลันทอประกายคมกริบ "ร้านนี้ยังไม่ได้เข้าสมาคมการค้าใช่หรือไม่"
ในฐานะนายกสมาคมการค้าอาหาร หากไก่ทอดกรอบที่ว่าเข้าสมาคมแล้ว เขาจะไม่รู้ได้อย่างไร