หัวหน้าเซี่ยกลับบ้านอย่างอารมณ์ดี เขาอยากจะเล่าเรื่องอาหารแปลกใหม่ที่ได้กินวันนี้ให้ภรรยาฟัง
พรุ่งนี้เช้า จะพาภรรยาไปซื้อไก่ทอดกรอบด้วยกัน!
คิดแล้วก็มีความสุข!
พอเดินเข้าประตูไป ภรรยาของเขาหวังเยว่ซูก็รีบเดินเข้ามาต้อนรับ พูดอย่างตื่นเต้นว่า “ท่านพี่กลับมาเสียที ข้าบอกท่านได้เลย วันนี้ข้าเจอของอร่อยในตลาดเช้า กลิ่นหอมสุดๆ แถวต่อกันยาวเหยียด หอมจนแทบอดใจไม่ไหว ข้าคิดถึงแทบบ้า”
“ข้าตั้งใจจะกินเองหนึ่งชิ้นแล้วก็ซื้อกลับมาให้ท่านหนึ่งชิ้น สุดท้ายเหลือแค่หนึ่งชิ้นเดียว แม่นางเสิ่นก็บอกว่าของกินถ้าวางไว้นานๆ ก็ไม่อร่อยแล้ว ข้าเลยจำใจกินหนึ่งชิ้นไป”
“ท่านพี่เอ๋ย ท่านไม่ได้กิน ข้าเสียใจจริงๆ”
หวังเยว่ซูสีหน้าเผยความเสียดายอย่างชัดเจน
สามีภรรยาคู่นี้รักกันดีนัก มีอะไรอร่อยๆ หรือสนุกๆ นางก็จะแบ่งปันให้หัวหน้าเซี่ยเป็นคนแรกเสมอ เพียงแต่ครั้งนี้นางไม่ได้ให้หัวหน้าเซี่ยได้ลิ้มรสไก่ทอดกรอบ นางรู้สึกผิดอยู่ในใจ
หัวหน้าเซี่ยได้ยินดังนั้น ก็พอจะเดาได้ในใจ “อาหารที่เจ้าว่า คือไก่ทอดกรอบหรือไม่?”
“ใช่ ท่านรู้ได้อย่างไร?”
“วันนี้ลูกน้องของข้าให้ข้าหนึ่งชิ้น รสชาตินั้น เอ้อ... หอมสุดๆ หนังกรอบๆ เนื้อไก่ข้างในก็นุ่มมาก ยิ่งชั้นเครื่องเทศด้านบนสุด ยิ่งทำให้กินแล้วหยุดไม่ได้ จะบอกได้เลยว่า ไก่ทอดกรอบคือของที่อร่อยที่สุดในชีวิตข้า!” หัวหน้าเซี่ยแววตายังคงเผยความอาลัยอาวรณ์