ภายในห้องประชุม ทุกคนตกอยู่ในความเงียบงันระลอกใหม่
ก็จริง ทำไมต้องเป็น “1 วินาที” ด้วย?
ถ้าแค่ทำภารกิจให้สำเร็จ ระบบมีวิธีตั้งมากมาย ทำไมต้องใช้วิธีเหลือเชื่อแบบนี้ บีบอัดประสบการณ์ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมาให้กลับคืนมาในเวลาเพียง 1 วินาทีของโลกความจริงด้วย?
เสียงของกู่เทียนเยว่ทำลายความเงียบ “เป็นไปได้ไหมว่า ที่จริงแล้วเราถูกส่งตัวไปยังดาวดวงนี้เหมือนเดิม เพียงแต่เป็นอีกแห่งหนึ่งบนดาว?”
“ก็เหมือนโลกของเรา เทคโนโลยีของประเทศเราก้าวหน้าไปมากแล้ว แต่ในบางพื้นที่ของโลกก็ยังมีชนเผ่าดั้งเดิมที่ตัดขาดจากโลกภายนอก วิถีชีวิตและระดับเทคโนโลยีของพวกเขาแทบไม่ต่างจากเมื่อหลายพันปีก่อน ในแง่หนึ่ง พวกเขาก็ใช้ชีวิตอยู่ใน ‘ยุค’ ที่แตกต่างออกไป”
กู่เทียนเยว่หันไปมองเสิ่นสวิน ก่อนเสริมว่า “ก็เหมือนอำเภอสือหัง (ดินแดนของสัตว์กระทุ้งหิน)... ไม่สิ พูดให้แม่นยำกว่านั้นก็คือ อำเภอชีพจรพิภพ (ดินแดนของเผ่าชีพจรพิภพ) กับเผ่าดั้งเดิมไถ่กู่ แม้จะอยู่บนเกาะดวงดาวเหมือนกัน แต่เทคโนโลยีของพวกเขากับของเรากลับแตกต่างกันมาก”
คำอธิบายนี้ดูมีเหตุผลไม่น้อย หลายคนเผยสีหน้าครุ่นคิด
“ไม่ใช่”
หลิงจ้าวหรานเงยหน้าจากสมุดบันทึก แววตาคมกริบ ก่อนโต้แย้งว่า “คำเปรียบเทียบของนายกเทศมนตรีกู่นั้นเหมาะสมมาก แต่ตกหล่นประเด็นสำคัญที่สุดไปข้อหนึ่ง นั่นคืออัตราการไหลของเวลา”
“ตอนนั้นพวกเรากลับมาจากอำเภอสือหัง เวลาเดินต่อเนื่องกัน ไม่ได้เกิดช่วงขาดตอนแบบนี้ ไปหนึ่งวัน กลับมาก็ผ่านไปหนึ่งวัน แต่ครั้งนี้ ครึ่งปีกลับเหลือแค่หนึ่งวินาที”