หลังการโจมตีทางอากาศสิ้นสุดลง บรรยากาศภายในเต็นท์บัญชาการก็ยังไม่คลายตึงเครียดลงทั้งหมด
ภาพรถยิงขีปนาวุธ 50 คันระดมยิงขีปนาวุธนับหมื่นลูก ลบเกาะทั้งเกาะออกจากแผนที่ไป ยังคงติดตาทุกคน
เสียงคำรามกึกก้องจนหูแทบดับและแรงสั่นสะเทือนราวกับพื้นดินถล่ม สร้างความตื่นตะลึงให้ทุกคนอย่างมาก
แต่ความยินดีจากชัยชนะอยู่ได้ไม่นาน
การถล่มเกาะให้จมลงทะเล แก้ได้แค่ปัญหาเฉพาะหน้า ไม่ใช่ต้นเหตุ
เสิ่นสวินหันกลับไปสนใจหน้าต่างระบบอีกครั้ง เธอยกมือกวาดไปมาในอากาศสองสามครั้ง พลางพิจารณาพิกัดชุดหนึ่งที่ภารกิจใหม่ [กำจัดต้นตอ]ระบุไว้
มันเป็นพิกัดจุดหนึ่งในทะเลลึก ระบบทำเครื่องหมายไว้ว่า “รอยแยกใต้ทะเลลึก”
“รอยแยกใต้ทะเลลึก... ตำแหน่งนี้...” เสิ่นสวินพึมพำเบา ๆ พลันนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเปิดภารกิจหลักระยะยาว [ตามหาอวิ๋นลั่วที่หายไป] ซึ่งเธอพักไว้เนิ่นนานขึ้นมา
หน้าจอเสมือนโปร่งแสงสองบานลอยขนานกันอยู่กลางอากาศ บานหนึ่งระบุพิกัดรอยแยกสีแดงเข้มที่บ่งบอกถึงอันตราย ส่วนอีกบานเป็นแผนที่เกาะดวงดาวผืนกว้าง มีพื้นที่สิบกว่าจุดกระจายอยู่ประปราย แต่ละจุดเป็นเครื่องหมายอัศเจรีย์ที่เรืองแสงสีทองอ่อน
เธอยื่นนิ้วออกไปเทียบตำแหน่งบนหน้าจอทั้งสองไปมา
“เอ๊ะ?”
เสิ่นสวินเปล่งเสียงประหลาดใจเบา ๆ แล้วใช้นิ้วจิ้มพื้นที่เครื่องหมายอัศเจรีย์สีทองอ่อนจุดหนึ่งบนแผนที่ภารกิจของอวิ๋นลั่ว ซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด ก่อนเทียบกับพิกัดรอยแยกใต้ทะเลลึก รูม่านตาของเธอหดเล็กลงเล็กน้อย
หนิงซู๋หยูสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ จึงขยับเข้ามาใกล้ “มีอะไรหรือ?”