“กองพันนาวิกโยธิน เตรียมขึ้นฝั่ง!”
เมื่อคำสั่งขึ้นฝั่งถูกส่งออกมา เหล่าทหารกองพันนาวิกโยธินที่เตรียมพร้อมอยู่ก่อนแล้วก็รีบขึ้นเรือยกพลขึ้นบก พุ่งตรงไปยังหาดทรายสีขาวซึ่งอยู่ไม่ไกลราวกับลูกธนูหลุดจากสาย
พวกเขารีบยึดพื้นที่ได้เปรียบบริเวณชายฝั่ง ตั้งจุดขึ้นฝั่งเป็นศูนย์กลางและสร้างแนวป้องกันวงแหวนชั่วคราวขึ้นมา ปืนกลหนักกับปืนครกถูกตั้งประจำการอย่างรวดเร็ว ปากกระบอกปืนสีดำสนิทหันเล็งไปยังป่าดงดิบด้านหลังอย่างระแวดระวัง
เสิ่นสวินกับทีมเดินทางไกลเป็นกำลังระลอกแรก เมื่อแนวป้องกันตั้งมั่นเรียบร้อยแล้ว พวกเธอก็ขึ้นเรือยกพลขึ้นบกและเหยียบผืนดินของเกาะแปลกหน้าผืนนี้
ทรายใต้เท้าขาวสะอาดและนุ่มละเอียด ทุกย่างก้าวส่งเสียงกรอบแกรบแผ่วเบา
หลังตั้งหลักได้ สิ่งแรกที่เสิ่นสวินทำคือเรียกระบบ “ระบบ ฉันมาถึงแล้ว ซากโบราณสถานอวิ๋นลั่วอยู่ตรงไหน อย่างน้อยบอกทิศทางมาก็ได้มั้ง?”
ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง [กระบวนการค้นหาความจริงเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจ โปรดให้นักสร้างสำรวจด้วยตนเอง]
“อะไรเนี่ย?”
แม้เสิ่นสวินจะรู้นิสัยของระบบดี แต่ก็ยังอดผิดหวังนิดหน่อยไม่ได้ เธอเกลี้ยกล่อมระบบ “ลองดูสิว่าเกาะนี้ใหญ่แค่ไหน? อย่างกับเขาวงกต ยังจะให้ฉันหาเองอีกเหรอ? แบบนี้ต่างอะไรกับงมเข็มในมหาสมุทร?”
เมื่อดูจากแผนที่ เกาะแห่งนี้มีพื้นที่เล็กกว่านครเซิ่งซวินมาก แต่ถึงเกาะจะดูเล็กบนแผนที่ พื้นที่จริงก็ยังใหญ่มาก โดยเฉพาะเกาะดวงดาวแห่งนี้
ระบบไม่ตอบกลับอีกครั้ง กลับเข้าสู่โหมดเย็นชาและแกล้งตายตามเดิม