เมือกใสเหนียวข้นพุ่งลงมาจากทั่วทุกทิศอย่างรวดเร็ว
ทหารกองกำลังรบภาคพื้นดินแถวหน้าหลบไม่ทัน ถูกเมือกเหนียวสาดเลอะตั้งแต่หัวจรดเท้า ทันทีที่เมือกสัมผัสอากาศก็เกิดปฏิกิริยา แข็งตัวอย่างรวดเร็ว
ทหารบางคนเล็งปืนใส่สัตว์เหมียนตั่วแล้วยิงกระสุนออกไปทีละนัด แต่กลับไร้ผล กระสุนฝังลึกเข้าไปในขนของพวกมันจนเกิดเป็นรอยบุ๋มตื้น ๆ ทว่าไม่กี่วินาทีต่อมาก็กระเด้งออกมา
แม้จะทำอันตรายสัตว์เหมียนตั่วไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางการยั่วโมโหพวกมัน กลับยิ่งทำให้พวกมันพ่นเมือกถี่กว่าเดิม
“นี่มันอะไร!” อามู่ตะโกนพลางพยายามถอยหลัง
ขาทั้งสองข้างถูกตรึงติดกับพื้นแน่น ขยับเขยื้อนไม่ได้ เธอออกแรงดึงขาขึ้น เมือกเหนียวบนพื้นยืดเป็นเส้นสีขาวยาว แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็หลุดไม่ออก
เกาชุนหนักกว่าเธอเสียอีก เขายิงปืนใส่พวกมัน แต่เมือกกลับทะลุผ่านกระสุนได้ ก้อนเมือกขนาดใหญ่กระแทกเข้ากับลำกล้อง แล้วไหลลงมาตามตัวปืน ยึดมือทั้งสองข้าง ปืน และเสื้อผ้าของเขาติดกันแน่น
“อย่าขยับมั่ว!” เกาชุนกัดฟันกระชากแขนสองครั้ง “ยิ่งดิ้นก็ยิ่งเหนียว!”
ทหารจำนวนไม่น้อยถูกตรึงอยู่กับที่ บางคนโดนเมือกยึดเท้า บางคนโดนยึดแขน ถึงขั้นมีหมวกกันกระแทกของทหารคนหนึ่งถูกเมือกตรึงติดกับลำต้นไม้ข้าง ๆ
ก้อนเมือกใสขนาดเท่ากำปั้นพุ่งทะลุฝูงชนตรงเข้าหาใบหน้าของเสิ่นสวิน
ในเสี้ยววินาทีวิกฤต ลู่หว่านถังที่อยู่ข้างกายไหวตัวทัน เธอก้าวพรวดออกมาโดยไม่ลังเล ยื่นมือผลักเสิ่นสวินอย่างแรง