หลิวฉีหยวนจ้องมองลูกนกอย่างใคร่รู้ แต่ไม่ได้รีบเข้าไปใกล้ ขนาดจู่ๆ เจอตัวใหญ่ขนาดนั้น มันก็อดใจสั่นไม่ได้จริงๆ
ลูกนกมองเขา ก่อนจะหันไปทางเสิ่นสวิน
เสิ่นสวินชี้ไปที่หลิวฉีหยวน แล้วพูดกับลูกนกว่าฉัน: "เขาคือสัตวแพทย์ โดยเฉพาะเอาไว้รักษาแม่ของเธอ พาเขากลับไปก่อน ช่วยแม่เธอให้ได้ก่อน พออาการแม่เธอเริ่มทรงตัวแล้ว ค่อยส่งมันมาที่นี่"
ลูกนกถาม: "คุณไม่ไปกับฉันเหรอ?"
"ฉันยังมีธุระอื่น ไปกับเธอไม่ได้ พาสัตวแพทย์ไปก็ช่วยแม่เธอได้แล้ว"
ขนของลูกนกสั่นเบาๆ "ได้ ฉันพาพวกเขาไป"
มันกางปีกข้างหนึ่ง ก้มตัวลงต่ำ ส่งสัญญาณให้หลิวฉีหยวนขึ้นไป
หลิวฉีหยวนมองปีกกว้างใหญ่นั้น ไม่พูดพล่ามเท่าไหร่ เหลือบมองเสิ่นสวิน เมื่อเธอพยักหน้าให้ ก็เหยียบปีกปีนขึ้นไป
เจียงอิ่งเสวี่ยก็เดินตามขึ้นไปข้างหน้าด้วย "ฉันไปด้วย นกบินล้อมตัวใหญ่เกินไป ปริมาณยาและการดูแลฉุกเฉินต้องใช้คนเพิ่ม"
หนิงซู๋หยูไม่ได้ห้ามอะไร ยังให้เหอฉางเฟิงกับฟางอวี่พานักรบสองคนตามไปด้วย
หลังจากส่งลูกนกไปแล้ว หนิงซู๋หยูดึงเสิ่นสวินไปพูดคุยเป็นการส่วนตัว สอบถามเรื่องของหลัวเสี่ยวกวงกับพวกอย่างละเอียด
หนิงซู๋หยูนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "พอได้กลับโลกแล้ว ค่อยสืบพวกมันให้ละเอียด"
ตอนนี้มีสัญญาจากระบบคอยผูกมัด คิดว่าพวกมันคงไม่กล้าทำอะไรเกินขอบเขต
วางใจได้ชั่วคราว
ส่วนเจิ้งฮ่าวหรานก็พาทหารสื่อสารหลายนายกระจายตัวไปรอบๆ รีบจัดวางเรดาร์ทหารเดี่ยวกับทวนสัญญาณสื่อสาร
ไม่นาน โดรนก็บินขึ้น มุ่งหน้าไปยังฐานที่มั่นของ 088 เพื่อสำรวจสถานการณ์
เสิ่นสวินมองหนิงซู๋หยูอย่างสงสัย "มีแผนรบอะไรต่อไหม? จะให้คนบุกไปสู้ตรงๆ เลยเหรอ?"