เมื่อเปิดโหมดถ่ายภาพความร้อน ภายในเกาะทั้งเกาะก็ปรากฏเป็นโครงสร้างกลวงประหลาด คล้ายรังผึ้ง
อุโมงค์นับไม่ถ้วนสลับไขว้และทอดยาวอยู่ใต้ดิน แทบจะคว้านภายในภูเขาทั้งเกาะจนกลวงโบ๋
ภายในอุโมงค์ที่แน่นขนัดราวใยแมงมุม มีสัญญาณความร้อนสีส้มแดงนับไม่ถ้วนกำลังเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้า
หนึ่งตัว สิบตัว หนึ่งร้อยตัว...
สัญญาณความร้อนเหล่านั้นเบียดเสียดกันแน่นขนัด มองแล้วชวนให้หนังศีรษะชาวาบ
เสียงของเสิ่นสวินแหบแห้งเล็กน้อย “พวกสิ่งปนเปื้อนเหวลึก!”
จำนวนมากกว่าที่เธอเคยเห็นในว่านเซิงพัวหลายเท่า
“ไม่ใช่แค่นั้น” หนิงซู๋หยูสีหน้าเคร่งเครียด “ดูสัญญาณความร้อนที่มีขนาดใหญ่เป็นพิเศษพวกนั้นสิ”
เสิ่นสวินขยายภาพหนึ่งตามที่เธอบอก
ลึกเข้าไปในโครงข่ายคล้ายรังผึ้ง มีกลุ่มแสงขนาดมหึมาหลายกลุ่ม ขนาดใหญ่กว่าสัญญาณความร้อนรอบข้างกว่าสิบเท่า กำลังขดตัวอยู่ในโพรงใต้ดิน
รูปร่างของพวกมันยาวกว่าและหนากว่า คล้ายงูยักษ์ที่ขดตัวอยู่เป็นวง
“ไส้เดือนมหึมาเหวลึก...” เสิ่นสวินพึมพำกับตัวเอง
คราวว่านเซิงพัว แค่ไส้เดือนมหึมาเหวลึกตัวเดียวก็สร้างความปั่นป่วนจนแทบพลิกฟ้าคว่ำดิน เกือบทำให้จี้เยว่ต้องตาย
แต่ที่นี่ แค่บนจอที่มองเห็นก็มีไม่น้อยกว่าร้อยตัวแล้ว!
ทันใดนั้น กล้องของโดรนลำหนึ่งที่กำลังบินต่ำก็สั่นอย่างรุนแรง
ในภาพ เงาดำมหึมาพุ่งออกมาจากช่องใต้ดินอย่างรวดเร็ว ราวสายฟ้าสีดำ มุ่งตรงเข้าใส่โดรน
มันคือไส้เดือนมหึมาเหวลึกสูงกว่าสามเมตร กางแขนออก กรงเล็บคมเป็นซี่เลื่อยที่ปลายแขนตวัดผ่านอากาศ ทิ้งประกายเย็นเยียบชวนขนลุก