(เพื่อตอบแทนคะแนน 8.3 ที่เพิ่มขึ้น ขอเพิ่มตอนให้ 1/3 )
ขอบเขตของซากโบราณใต้น้ำใหญ่เกินความคาดหมายของทุกคน
เสิ่นสวินนั่งอยู่หน้าจอในศูนย์บัญชาการ มองดูข้อมูลเรียลไทม์ที่ส่งกลับมาจากทุกมุม
เธอใช้มือสองข้างประคองคาง กำลังครุ่นคิด
ก่อนหน้านี้จี้เยว่เคยพูดไว้ว่าใต้ว่านเซิงพัวคือสุสานโบราณ
ในสุสานโบราณฝังศพเพื่อนสนิทที่สุดของแม่เธอ
ตอนนี้มีซากโบราณสองแห่ง
ซากใต้ต้นแม่ไม้ว่างเปล่า ส่วนใต้น้ำอันนี้ใหญ่กว่า มีคลังอาวุธ มีภาพวาดฝาผนังและรูปปั้น แต่ยังไม่พบโลงศพของราชวงศ์
แกนกลางอยู่ที่ไหนกันแน่?
เสิ่นสวินขยำหัว
เธอลืมถามชื่อผู้หญิงคนนั้นของจี้เยว่ไปก่อนหน้านี้
พวกวอโม่แห่งว่านเซิงพัวถูกกักขังอยู่ที่นี่มานานกว่าหนึ่งร้อยปี อวิ๋นลั่วก็คอยเฝ้าอยู่ที่นี่
“ต้องตั้งชื่อให้ซากโบราณนี้สักหน่อย” ฟางจื้อหยวนเสนอ “เรียกซากใต้ดินอยู่อย่างนั้นไม่ได้”
“เรียกว่าอะไรดี?” กู่เทียนเยว่ถาม
“เรียกว่าสุสานว่านเซิง” เสิ่นสวินคิดแล้วพูด “อยู่ใต้ว่านเซิงพัวพอดี”
ชื่อนี้ฟังดูใช้ได้
ฟางจื้อหยวนและกู่เทียนเยว่ไม่มีความเห็นต่าง
ยังไงก็แค่ชื่อเท่านั้นแหละ
เมื่อยืนยันว่าข้างล่างไม่มีอันตรายแล้ว ทีมโบราณคดีก็เริ่มร้อนใจอีกครั้ง ฟางจื้อหยวนและสมาชิกทีมโบราณคดีคนอื่น ๆ อยากลงไปทันที
แต่ก่อนหน้านั้น ต้องขนของในคลังอาวุธขึ้นมาให้หมดก่อน
สิ่งเหล่านี้คือยุทธปัจจัยสำคัญ
เพราะเสิ่นสวินเป็นคนว่ายน้ำไม่เป็น ลงไปต่อสู้ใต้น้ำก็มีแต่จะเปล่าประโยชน์ จึงได้แต่อยู่เฝ้าที่ศูนย์บัญชาการ