(เพิ่มตอนพิเศษเพื่อดันคะแนน 8.8, 2/3)
สัตว์ร้ายดูเหมือนจะถูกกระสุนนัดนั้นยั่วโทสะ มันคำรามแล้วพุ่งเข้าหาเสิ่นสวินด้วยขาทั้งสี่อันแข็งแรง
ทุกครั้งที่เท้าของมันกระแทกพื้น เสียงทึบหนักก็ดังขึ้น บนทางเขาแคบ ๆ แทบไม่มีที่ให้หลบ
เสิ่นสวินถอยไปพลาง ยิงปืนไม่หยุด
กระสุนหลายนัดซัดเข้าใส่ร่างสัตว์ร้าย แต่กลับกระเด็นออกจากเกราะหนาหนักของมัน ไม่อาจสร้างความเสียหายจริง ๆ ได้เลย
สัตว์ร้ายใกล้เข้ามาทุกที กลิ่นคาวเหม็นคลุ้งพุ่งปะทะใบหน้า
เสิ่นสวินกัดฟัน พุ่งสวนเข้าหามัน
ในจังหวะที่ทั้งสองกำลังจะชนกัน เธอย่อตัวลงฉับพลัน ไถลลอดใต้ท้องสัตว์ร้ายไป
ขณะไถลผ่าน มีดหินพลังงานดาวในมือเธอก็กรีดเข้าที่ท้องอันอ่อนนุ่มของมันเป็นแผลยาว
“โฮก!”
สัตว์ร้ายส่งเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวด ท้องถูกกรีดเปิด เลือดสีแดงคล้ำทะลักออกมาทันที
มันหยุดฝีเท้า หันกลับมาอย่างเดือดดาล แววตาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง
เสิ่นสวินลุกขึ้นจากพื้น มองบาดแผลที่ตนสร้างไว้ คิ้วยิ่งขมวดแน่น
แผลยาว แต่ไม่ลึก
แม้ท้องของเจ้าสิ่งนี้จะไม่มีเกราะป้องกัน แต่ผิวหนังและเนื้อของมันก็เหนียวทนทานเกินกว่าที่เธอคาดไว้มาก
การโจมตีเต็มกำลังด้วยมีดหินพลังงานดาว ทำได้เพียงกรีดผิวหนังของมันเท่านั้น
สัตว์ร้ายโกรธจนคลุ้มคลั่ง มันไม่สนใจบาดแผลที่ท้องอีกต่อไป แล้วพุ่งชนเสิ่นสวินอีกครั้งด้วยร่างมหึมา
คราวนี้มันเร็วกว่าเดิม แรงปะทะก็รุนแรงกว่าเดิม