(เพื่อฉลองคะแนนที่เพิ่มขึ้นเป็น 8.8 เพิ่มตอนพิเศษ 3/3)
อีเว็ตต์ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ฉันไม่เป็นไร ต้องขอบคุณคนใจดีคนนั้น ถ้าไม่ได้เธอช่วยไว้ ฉันคงตายในป่าไปแล้ว”
จากนั้นเธอก็เล่าเรื่องที่พบสัตว์ประหลาดและได้รับการช่วยเหลือจากเสิ่นสวินให้ฟัง โดยเน้นบรรยายถึงอานุภาพของ “พลอง” สีดำอันนั้น
สีหน้าของโคลินยิ่งเคร่งขรึมขึ้นหลังฟังจบ
ในบรรดาอัศวินมากมายของจักรวรรดิ เขาเป็นหนึ่งในผู้ที่มีฝีมือโดดเด่นที่สุด ย่อมรู้ดีว่าสัตว์ร้ายในป่าน่ากลัวเพียงใด ต่อให้เขานำทหารทั้งกองไปด้วย หากเจอสัตว์ร้ายระดับนั้นก็ต้องแลกมาด้วยความสูญเสียอย่างหนัก
แต่หญิงผมดำตรงหน้าที่ดูไม่ได้แข็งแรงเป็นพิเศษคนนี้ กลับฆ่าสัตว์ร้ายพวกนั้นได้ด้วยตัวคนเดียวอย่างนั้นหรือ?
เขาไม่ค่อยอยากเชื่อเลย
อีกทั้งสหายสองคนของเธอยังแผ่กลิ่นอายสุขุมแต่แฝงอันตรายแบบที่เขาเคยสัมผัสได้จากอัศวินชั้นสูงสุดของจักรวรรดิเท่านั้น
คนกลุ่มนี้ไม่ธรรมดาแน่นอน
หากไม่นับความสามารถของพวกเขา การที่จัดการสัตว์ประหลาดได้ก็คงเป็นเพราะพลองสีดำที่ถืออยู่ในมือ
โคลินเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนก้าวเข้ามาแล้วโค้งให้เสิ่นสวินเล็กน้อย “ขอบคุณพวกคุณที่ช่วยองค์หญิงไว้ ผมชื่อโคลิน เป็นหัวหน้าหน่วยราชองครักษ์”
ท่าทีสุภาพ แต่น้ำเสียงแข็งกระด้าง
จริงใจอยู่บ้าง แต่ไม่มากนัก
โคลินกล่าวว่า “แต่ตามกฎหมายจักรวรรดิ ผู้ที่มาจากต่างถิ่นและเข้ามาในเขตแดนของจักรวรรดิ จะต้องกลับไปยังเมืองหลวงกับพวกเราเพื่อรับการตรวจสอบ ขอให้ทั้งสามคนให้ความร่วมมือด้วย”
เขามั่นใจอย่างยิ่งว่าคนกลุ่มนี้มาจากนอกจักรวรรดิ เพราะจักรวรรดิไม่มีอาวุธแบบนี้ และไม่มีคนประหลาดเช่นนี้ด้วย