ซูเวย์ชะงักไปครู่หนึ่ง ขนตายาวลดต่ำลง นิ่งเงียบไม่พูดจา
"พูดสิ" เซี่ยเหิงเริ่มหมดความอดทน "ซูเวย์ บอกฉันตามตรงเถอะ ว่าหรือกำลังเล่นกับฉันอยู่? ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอไม่เคยคิดจะเลิกหมั้นกับหลินจื่ออวี้เลยใช่ไหม?"
ซูเวย์รู้ดีว่าเซี่ยเหิงที่ทนมาถึงตอนนี้คือถึงขีดจำกัดแล้ว
เธอถอนหายใจเบา ๆ แล้วปฏิเสธ "ไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอน"
ซูเวย์ปลดเข็มขัดนิรภัย ก้าวข้ามไปนั่งคร่อมบนตักของเซี่ยเหิง "พี่คะ ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ หรือว่าไม่เชื่อฉัน?"
เซี่ยเหิงคิดในใจว่า เขาเชื่อซูเวย์มากเกินไปต่างหาก ถึงได้ปล่อยให้ตัวเองตกอยู่ในตำแหน่งที่เสียเปรียบแบบนี้
ซูเวย์จุ๊บที่มุมปากเขาเบา ๆ เพื่อให้เขามั่นใจ "เอาเถอะ ๆ พี่อย่าเสียใจไปเลย ตอนนี้ฉันจะพาพี่กลับบ้านไปหาคุณพ่อด้วยกัน ดีไหมคะ?"
เซี่ยเหิงคิดว่าซูเวย์คงจะพูดจาเลี่ยง ๆ ไปอีกตามเคย
"จริงเหรอ?"
โดนเลี่ยงมาหลายครั้งจนชิน จู่ ๆ เรื่องกลับเป็นจริงขึ้นมา เซี่ยเหิงอดรู้สึกเหมือนฝันไปไม่ได้
"จริงสิคะ"
[ค่าความรู้สึกของเซี่ยเหิงเพิ่มขึ้น 1 คะแนน ปัจจุบันอยู่ที่ 95]
...
"คุณพ่อ ฉันเข้าไปได้ไหมคะ?"
ซูหมิงหงอยู่บ้านในวันนี้ พอได้ยินเสียงของซูเวย์ เขาก็วางปากกาลง "เข้ามาสิ"
ประตูถูกผลักเบา ๆ จากด้านนอก ซูหมิงหงเห็นซูเวย์ก่อน เขาจิบชาเบา ๆ ท่าทางใจดี "เว่ยเว่ย มาหาพ่อมีเรื่องอะไรเหรอ?"
ซูเวย์หันไปดึงใครอีกคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเข้ามา
"คุณพ่อ ฉันจะแต่งงานกับพี่เซี่ยเหิง"
เซี่ยเหิงยืนอยู่ข้าง ๆ ซูเวย์ เอ่ยทักทายเบา ๆ "สวัสดีครับคุณลุง ไม่ได้พบกันนานเลย ท่านสบายดีไหมครับ?"
ซูหมิงหงสำลักชาพุ่งออกมา "แค๊ก ๆ!"