ซูเวย์จงใจแกล้งเมาเพื่อเรียกมารดามาหา ก็เพราะเรื่องนี้โดยเฉพาะ
“ท่านแม่ ลูกเกลียดเจียงยวี่โหรว ถ้าไม่มีนางก็คงดี”
ท่านนายหญิงเฉินเงยหน้าขึ้นมอง “เจ้าคิดจะทำอะไร”
อย่างที่ว่า ไม่มีใครรู้ใจลูกสาวดีไปกว่ามารดา ซูเวย์เพิ่งเกริ่นขึ้นมา ท่านนายหญิงเฉินก็จับเจตนาของนางได้แล้ว
ซูเวย์ขยับเข้าไปใกล้อย่างอึกอัก แล้วแนบปากกระซิบข้างหูมารดาว่า “ท่านแม่ ที่บ้านเรามีนักฆ่าหรือองครักษ์ลับอะไรแบบนั้นไหม ให้ลูกยืมสักสองสามคนได้หรือเปล่า”
“เจ้าคิดจะลอบสังหารเจียงยวี่โหรวหรือ”
ดวงตาของซูเวย์เป็นประกายระยิบระยับ “ได้ไหม”
ซูเวย์ใช้เวลาคิดอยู่นานกว่าจะตัดสินใจ ในเนื้อเรื่องเดิม เจ้าของร่างก็เคยให้คนไปลอบสังหารเจียงยวี่โหรว เพียงแต่ไม่สำเร็จ
ซูเวย์คิดว่าคราวนี้โอกาสสำเร็จของตนก็คงไม่มากนัก
อย่างไรเสีย แสงสวรรค์คุ้มตัวเอกก็ทรงพลังอยู่ตรงนั้น
เหตุผลหลักที่นางยังตัดสินใจทำทั้งที่รู้ว่าการลอบสังหารไม่มีทางสำเร็จ ก็เป็นเพราะลู่จิ้งหลาน
ในเนื้อเรื่องเดิม คดีเจียงยวี่โหรวถูกลอบสังหารถูกส่งให้สำนักตุลาการใหญ่สืบสวน ผู้รับผิดชอบคดีนี้ก็คือลู่จิ้งหลาน ด้วยเหตุนี้เจ้าของร่างเดิมจึงไม่ถูกจับได้
นางต้องทำให้เซียวฮุ่นเซิ่งรู้ว่า ตนเองยังมีทางเลือกอื่น
……
ครึ่งเดือนต่อมา
ข่าวว่าพระชายาเอกในอนาคตถูกลอบสังหารแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวง
ว่ากันว่าเจียงยวี่โหรวพบโจรภูเขาระหว่างทางไปวัดเพื่อสวดภาวนา คนที่อยู่ข้างกายต่างพากันปกป้องนาง บ้างเสียชีวิต บ้างได้รับบาดเจ็บ
ม้าตกใจ ลากม้าเทียมรถวิ่งตรงไปยังหน้าผา
ในยามที่ดูเหมือนว่าจะต้องตกหน้าผาไปพร้อมกับม้าเทียมรถ ช่วงเวลาเร่งด่วนเจียงยวี่โหรวกับสาวใช้ก็ตัดสินใจกระโดดลงจากรถอย่างเด็ดขาด และบังเอิญได้พบกับพระญาติของราชวงศ์ที่มาสักการะขอพร ณ ที่เดียวกัน จึงได้รับความช่วยเหลือไว้