หลินหรานไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบเก็บแก้วกระจกที่แทบดื่มจนหมดลงในมิติส่วนตัว นี่คือหลักฐานชิ้นเดียว
ทันใดนั้น กระแสน้ำเย็นฉ่ำก็ปรากฏขึ้นจากอากาศ
สาดลงมาจากศีรษะ ชั่วพริบตาก็ทำให้เส้นผมและชุดกระโปรงของเธอเปียกชุ่ม
หยดน้ำเย็นเฉียบไหลไปตามผิว พยายามชะล้างความร้อนที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เธอถึงกับลองดึงพลังพิเศษสายควบคุมที่เพิ่งได้รับมาและยังใช้ไม่คล่องนักออกมา บังคับสะกดความปรารถนาแปลกประหลาดที่พลุ่งพล่านอยู่ลึกลงไปในร่างกาย
เธอออกมากับป้าหลาน เป็นตัวแทนหน้าตาของตระกูลเซี่ย จะเสียอาการที่นี่ไม่ได้เด็ดขาด
ยิ่งปล่อยให้คนอื่นหัวเราะเยาะไม่ได้
แต่ฤทธิ์ยากลับรุนแรงผิดปกติ เกินกว่าที่เธอคาดไว้มาก
ความเย็นจากพลังพิเศษและการกดข่มด้วยพลังจิตเป็นเพียงหยดน้ำในถ้วย ชั่วพริบตาก็ถูกคลื่นความร้อนที่ดุร้ายยิ่งกว่ากลืนหายไป
ความร้อนนั้นผุดขึ้นมาจากไขกระดูก เผาจนปลายนิ้วชา สายตาพร่าเลือน
เขื่อนแห่งเหตุผลกำลังสั่นคลอนอย่างหนัก ถูกคลื่นอารมณ์ซัดกระหน่ำครั้งแล้วครั้งเล่า
ไม่ได้...จะเป็นที่นี่ไม่ได้...
เธอใช้พลังใจที่ยังเหลืออยู่น้อยนิดพยุงตัวโซเซไปจนถึงห้องว่างที่ไม่สะดุดตา ตรงสุดทางเดินอันเงียบสงัด
ปล่อยพลังจิตกวาดตรวจอย่างรวดเร็ว ไม่มีใครอยู่
เธอพุ่งตัวเข้าไป ปิดประตูแล้วล็อกจากด้านใน แทบจะพร้อมกันนั้นก็หยิบเสบียงหนักอึ้งหลายลังออกมาจากมิติส่วนตัวอย่างลวก ๆ เสียง “โครม” ดังขึ้นหลายครั้ง ก่อนจะขวางประตูไว้แน่นหนา
คนที่วางแผนเล่นงานเธอก็แค่อยากเห็นเธอขายหน้าต่อหน้าคนอื่น ทำลายชื่อเสียงของเธอให้ป่นปี้