ฉินเป่าเอ๋อร์ส่ายหน้าให้นาง พลางส่งสัญญาณว่าตนไม่เป็นไร
ฉินเสี่ยวเหลียนเห็นสีหน้านางสงบนิ่ง ก็โล่งใจไปเปลาะหนึ่ง
ดูท่าเป่าเอ๋อร์จะแข็งแกร่งกว่านางมากนัก
แววตาฉินเป่าเอ๋อร์เย็นเยียบดุจแผ่นน้ำแข็งบาง
เดิมคิดว่าหลังจากคราก่อน ฉินพันตี้คงไม่กล้าอวดดีต่อหน้านางอีก
คาดไม่ถึง สุนัขย่อมไม่เลิกกินของเน่า
นางคงคิดว่าเด็กในท้องหมดไปแล้ว ตัวเองไม่มีข้ออ่อนแอตกอยู่ในมือข้าอีก จึงกล้าบังอาจไร้ยางอายถึงเพียงนี้
แต่นางคิดจริงหรือว่าข้าไม่มีวิธีจัดการ?
มุมปากฉินเป่าเอ๋อร์ยกยิ้มเหยียดหยัน
ความจริงแล้ว ต่อให้ฉินพันตี้คลอดบุตรของหวังอิงหาวอย่างปลอดภัย ขอเพียงนางไม่มารังแกข้าอีก ฉินเป่าเอ๋อร์ก็ไม่เคยคิดแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป
เพราะอย่างไรเสีย เรื่องนี้ก็จะนำความเดือดร้อนมาสู่ครอบครัวของพวกนางด้วย
โดยเฉพาะจะกระทบถึงอนาคตของเป่าฝูและเป่าลู่
แต่ยามนี้ เห็นได้ชัดว่าฉินพันตี้ไม่เคยเห็นแก่ผู้ใดในบ้านเลยสักนิด
ทั้งยังทนเห็นข้าดีสักน้อยก็มิได้
ฉินเป่าเอ๋อร์ทอดสายตาเย็นชามองเฉียงไปทางฉินพันตี้
เช่นนั้นเรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ก็อย่ามาโทษข้าเลย
ฟังคำของฉินเจ้าตี้จบ ฉินพันตี้นัยน์ตาค้างแข็ง ตะลึงงันราวถูกแรงไร้รูปตรึงไว้กับที่