ยุค 1951 แยกร่างวางหมากทั่วหล้า

ตอนที่ 23 เข้าสู่ซื่อจิ่วเฉิงอีกครั้ง

6 นาที· 1.5K คำ

หมายเหตุ: ฉันเป็นโรคเก๊าท์กำเริบ ช่วงนี้ปวดจนลุกจากเตียงไม่ไหว วันนี้ดีขึ้นหน่อยแล้ว!

ไม่มีต้นฉบับสำรองไว้ สองวันก่อนเลยต้องเน้นอัปเดตเรื่องเก่าตามปกติก่อน!

……

วันหยุดฤดูเก็บเกี่ยวที่วุ่นวายสิ้นสุดลง ที่ดินสองผืนที่บ้านก็เก็บเกี่ยวเสร็จเรียบร้อย

เมืองชานเมืองหลวงช่วงเดือนตุลาคมเริ่มหนาวแล้ว

หรือจะบอกว่าช่วงนี้อากาศเปลี่ยนไปทุกวันก็ว่าได้

ไม่ได้ทำโรงเรือนพลาสติกอะไรไว้ ในสภาพอุณหภูมิต่ำแบบนี้ ที่ดินไม่เหมาะที่จะเพาะปลูกต่อแล้ว

สวี่ผิงอันก็เลยเริ่มวางแผนเข้ากรุงเป็นครั้งที่สอง

น้องสาวสองคนถึงแม้ต้องไปโรงเรียนทุกวัน แต่หมู่บ้านตงหยิงก็ไม่ได้ไกลจากเมืองเสี่ยวฉีเท่าไรนัก

ในหมู่บ้านยังมีเด็กอีกกลุ่มที่ไปโรงเรียนด้วยกันทุกวัน ไม่ต้องให้สวี่ผิงอันเป็นห่วง

ดีที่ยุคนี้ เด็ก ๆ ไปโรงเรียนด้วยตัวเอง

ถ้าเป็นแบบชาติก่อนที่เด็กต้องมีผู้ปกครองไปส่งและไปรับ เขาคงต้องคิดจริงจังว่าจะให้สองน้องสาวเรียนโรงเรียนประถมในหมู่บ้าน

……

“เย็นนี้เรากินไข่นกกระทาผัด ต้าหยา ไปตีไข่สิบฟอง”

ได้ยินแผนการของพี่ชาย สวี่ฟางมือชะงักไปเล็กน้อย ถลกตาใส่ แต่สุดท้ายก็จำใจไปตีไข่

กว่าหนึ่งเดือนที่กินข้าวตามเมนูที่พี่ชายจัดไว้ สวี่ฟางเริ่มมีเนื้อมีตัวขึ้นมาบ้างแล้ว

ยิ่งกว่านั้น ช่วงนี้เธอต้องตื่นมาทำอาหารเช้า แล้วไปเดินเล่นที่ทุ่งนา จากนั้นพาน้องสาวไปโรงเรียน

ก็เหนื่อยพอสมควร ต้องบำรุงหน่อย!

ช่วงนี้ สวี่ผิงอันว่างเมื่อไรก็ขึ้นเขาครั้งหนึ่ง

แล้วเก็บไข่นกกระทา ไข่ไก่ป่าพวกนั้นใส่ตะกร้าเล็ก ๆ กลับมาด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป