เมล็ดพันธุ์ยาแผนโบราณนั้นหาซื้อได้ไม่ยากเลย
ตามร้านขายยาอย่างร้านร้อยหญ้าในย่านต้าฉาหลานก็มีขาย
สวี่ผิงอันอยากซื้อโสม หลินจือ เท้ายายม่อม อะไรพวกนี้สักหน่อย...
"ลูกค้าครับ ยาสมุนไพรพวกนี้ดีจริง แต่ไม่เหมาะที่จะปลูกเพื่อการค้าครับ..."
สวี่ผิงอันงงไปเล็กน้อย: "ไม่เหมาะอย่างนั้นหรือ?"
"เมล็ดพันธุ์ที่คุณต้องการพวกนี้ จะต้องปลูกให้มีอายุนานๆ ถึงจะขายได้ราคา แล้วที่ปลูกเองก็ยังได้คุณภาพด้อยกว่าของป่าอีกด้วย..."
"กว่าจะคืนทุนก็ช้า แถมยังเปลืองที่ดินของคุณอีก... ไม่คุ้มครับ!"
"ถ้าอยากปลูกสมุนไพรหารายได้ ผมแนะนำให้ปลูกพวกดินแดงหรือเก๊กฮวยแทน สมุนไพรพวกนี้ไม่ต้องเสียเงิน ร้านเรามอบให้ฟรีๆ ครับ..."
"แล้วพอคุณปลูกเสร็จ ก็นำมาขายที่ร้านเราได้โดยตรง เรารับซื้อในราคาตลาดด้วยครับ!"
จุดประสงค์เดิมของสวี่ผิงอันที่เลือกปลูกสมุนไพร ก็เพราะไม่อยากดูแลแปลงผักทุกวัน เขาจึงเลือกชนิดที่ต้องใช้เวลาปลูกนาน
ถ้าต้องมาปลูกพวกที่เขาว่า มันก็ไม่ต่างอะไรกับการปลูกข้าว
อย่างไรก็ตาม สวี่ผิงอันก็ไม่ปฎิเสธน้ำใจของอีกฝ่าย นอกจากเมล็ดพันธุ์ที่ซื้อเอง ของที่เขาแถมให้ก็รับไว้ด้วย
ถ้าให้ฟรีๆ แล้วไม่เอา ในสายตาอีกฝ่ายคงมองว่าเราเป็นพวกโง่เง่า!
ที่แผงขายเมล็ดพันธุ์ในตลาดแถวนี้ สวี่ผิงอันยังซื้อเมล็ดพันธุ์ผักนานาชนิดติดไม้ติดมือไปอีกกว่า 10 ซอง
เมล็ดผักพวกนี้จะเอาไปปลูกหรือไม่ค่อยว่ากัน ได้มาก่อนแล้วเก็บใส่ในมิติไว้ก่อน
เมืองเสี่ยวฉีก็มีขายเมล็ดพันธุ์ผัก แต่แถวนั้นมีแต่คนรู้จักเยอะเกินไป...
คนรู้จักเยอะก็มีทั้งข้อดีและข้อเสีย
สวี่ผิงอันไม่อยากให้คนมากมายรู้ว่าเขาซื้อของพวกนี้
ตลอดทั้งวัน สวี่ผิงอันเดินเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ อย่างเฉียนเหมิน ตลาดตงอัน ประตูเฉาหยาง ประตูเต๋อเซิ่ง ฯลฯ จนทั่ว