มีพ่อลูกตระกูลจูช่วยขนของ รถเข็นคันนี้ไม่จำเป็นต้องให้สวี่ผิงอันลงมือแต่อย่างใด
"ลุงซาน พวกเราลากของไปก่อนเถอะ ผมไปหาผู้ใหญ่บ้านเพื่อส่งมอบบ้านก่อน!"
จูต้าซานตะลึงไปเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร แค่พยักหน้า แล้วดึงสายสะพายขึ้นพาดบ่า ก้มตัวเดินไปข้างหน้า
จูเจี๋ยฟ่างอยู่ข้างหลังช่วยเข็นรถ...
สวี่ผิงอันกลับไปที่คณะกรรมการหมู่บ้าน ลากสามหัวเรี่ยวหัวแรงของหมู่บ้านไปเดินดูรอบ ๆ ทั้งทุ่งนาและบ้านเรือน แล้วก็เอาหนังสือมอบโอนทรัพย์สินที่มีตราประทับของหมู่บ้านติดมาจากในหมู่บ้าน
เรื่องนี้เพิ่งนึกขึ้นได้ตอนที่สวี่ผิงอันจะจากไป!
สวี่ผิงอันกลัวว่าหลังจากที่เขาไปแล้ว หัวเรี่ยวหัวแรงในหมู่บ้านพวกนี้จะแอบก่อเรื่อง
เช่น แอบเอาบ้านและที่ดินไปแปะไว้ในชื่อของสวี่ผิงอัน แล้วก็แบ่งกันเอง...
อย่าเพิ่งคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้!
อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น!
สุดท้าย สวี่ผิงอันก็จะกลายเป็นคนแบบคลาสสิกที่ทำงานหนักแต่ไม่ได้ดี ในยุคที่วุ่นวายแบบนี้พลาดท่าขึ้นมาอาจต้องมารับเคราะห์แทนคนอื่น...
ส่วนเรื่องที่ทำเรื่องละเอียดขนาดนี้ จะไปทำให้พวกเขาไม่พอใจหรือเปล่านั้นน่ะหรือ?
ล้อเล่นน่า ชาตินี้สวี่ผิงอันคงแทบไม่มีโอกาสได้กลับมาอีกแล้ว ต่อให้กลับมา ก็เชื่อว่าตอนนั้นพวกเขาจะต้องยิ้มแย้มต้อนรับแน่นอน
ส่วนความไม่พอใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสามหัวเรี่ยวหัวแรงหมู่บ้านตอนนี้ ก็ไม่ต้องไปสนใจ
จัดการเรื่องพวกนี้เสร็จ ก็ปาเข้าไปกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว
สวี่ผิงอันขี่จักรยาน โดยมีสวี่ฟางนั่งซ้อนท้าย และสวี่เหลียนนั่งอยู่บนท่อนหน้า
วิ่งกันอย่างรวดเร็ว 20 นาทีก็ตามทันพ่อลูกตระกูลจู
รถเข็นคันนี้ของก็หลายร้อยชั่งอยู่เหมือนกัน เพราะสมัยนี้ไม่มีวัสดุเบา ๆ แบบไหนทั้งนั้น
จำพวกคาร์บอนไฟเบอร์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง!