เจียงเหยียนกล่าวกับเจียงหมิงว่า “เหอชุนหรูคนนี้ฉันเคยเจอ เธอเป็นเด็กดีมาก เมื่อสามปีก่อนเสียชีวิตในแก๊งหลอกลวง”
เจียงหมิงจู๋ร้อนใจ “พี่สาม บางทีเธออาจไม่ได้ตาย แต่เปลี่ยนชื่อแซ่แล้วมาหนานซื่อ จากนั้นก็หาโอกาสสวมรอยเจียงเสี่ยวสุ่ย เพื่อเข้ามาอยู่ในบ้านเราก็ได้”
เจียงเหยียนเห็นเป็นเรื่องขบขัน “จูจู แล้วเธอทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรล่ะ?”
“แน่นอนว่า...” เจียงหมิงจู๋คิดอยู่ครู่หนึ่ง “แน่นอนว่าเพื่อเงินของตระกูลเจียง”
เจียงเหยียนหัวเราะออกมา ก่อนดึงเจียงเสี่ยวสุ่ยเข้ามาใกล้ “เสี่ยวสุ่ยเชี่ยวชาญศาสตร์เร้นลับ ทั้งยังรักษาคนได้ ด้วยความสามารถของเธอ อยากหาเงินก็ไม่ยากสักนิด จะลำบากปลอมตัวเป็นคนอื่นไปทำไม แค่เพื่อเงินของตระกูลเจียงเนี่ยนะ”
แม้แต่เขายังอดขำไม่ได้ ตระกูลเจียงมีเงินสักเท่าไรกันเชียว มีอะไรให้น่าทะนุถนอมเสียหน่อย
เจียงหมิงจู๋เริ่มร้อนใจ “เธอไม่ได้ต้องการแค่ตระกูลเจียงหรอก ยังมีตระกูลฟู่อีก แต่งงานกับฟู่หมิงหยวน แล้วพอฟู่หมิงหยวนตาย เธอก็จะได้ทรัพย์สินครึ่งหนึ่งของตระกูลฟู่”
ทันทีที่พูดจบ ก็มีเสียงหัวเราะเยาะดังขึ้นกลางงาน
“ไร้เดียงสา”
ทุกคนรู้ดีว่านี่เป็นความคิดไร้เดียงสาแบบเด็ก ๆ ทรัพย์สินของตระกูลมหาเศรษฐีล้วนผ่านการวางแผนซับซ้อนหลายชั้น จะแค่แต่งงานแล้วแบ่งทรัพย์สินไปครึ่งหนึ่งได้อย่างไร คิดว่าผู้จัดการทรัพย์สินกับที่ปรึกษากฎหมายมากมายมีไว้เลี้ยงเสียเปล่าหรือ ใครจะทำข้อตกลงแบบนี้กัน
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตระกูลชั้นนำอย่างฟู่ซื่อ
“ฉันกลับคิดว่า ด้วยความสามารถของคุณเจียง ไม่จำเป็นต้องพึ่งตระกูลเจียงหรือตระกูลฟู่เพื่อให้มีชีวิตที่สุขสบายเลย” เซียวหนานซานกล่าว