ท่วงทำนองในฝันนั้นเกิดจากเสียงฮัม ไม่ใช่เสียงเครื่องดนตรี
เขาจำได้อย่างชัดเจนว่า ตอนท่วงทำนองนั้นดังขึ้น อาการปวดศีรษะที่ทรมานเขามาหลายปีก็บรรเทาลงมาก
ฟู่หมิงหยวนหลุบตาลง “ก่อนที่ผมจะฟื้น มีใครเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยอีกไหม”
ผู้ช่วยฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตอบอย่างอึกอัก “คุณหนูเจียงเคยมา”
“คุณหนูเจียง?”
ผู้ช่วยฉินอธิบาย “หลังจากคุณประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ คุณย่ากังวลมาก จึงเชิญอาจารย์มาทำนายดวง บอกว่าดวงชะตาของคุณมีเคราะห์ ต้องให้ผู้หญิงที่มีดวงชะตาแปดอักษรร้ายแรงมาช่วยแก้เคล็ด คุณย่าก็เลยจัดการหมั้นหมายให้คุณกับคุณหนูตระกูลเจียง”
เขารู้จักตระกูลเจียง และพอจะจำคุณหนูเจียงผู้เกียจคร้านคนนั้นได้อยู่บ้าง
ฟู่หมิงหยวนขมวดคิ้วอย่างไม่สบอารมณ์ “เจียงหมิงจู๋?”
“ไม่ใช่ครับ ได้ยินว่าเป็นคุณหนูตัวจริงที่พลัดพรากไปอยู่ข้างนอก เพิ่งตามตัวกลับมา ชื่อเจียงเสี่ยวสุ่ย” ผู้ช่วยฉินเห็นไวโอลินตัวเล็ก จึงเสริมว่า “ได้ยินว่าสติปัญญาอาจมีปัญหา เป็นคนปัญญาอ่อนครับ”
“เอาภาพจากกล้องวงจรปิดมาให้ผมดู”
โรงพยาบาลแห่งนี้เป็นกิจการในเครือฟู่ซื่อ พอเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยได้ยินว่าฟู่หมิงหยวนต้องการดูภาพจากกล้อง ก็รีบส่งฮาร์ดดิสก์มาที่ห้องพักผู้ป่วยทันที
ภาพจากกล้องวงจรปิดตรงโถงทางเดินเผยให้เห็นหญิงสาวร่างผอมบางจนดูบอบบาง สวมเสื้อกั๊กตัวหลวม เดินเข้าไปในห้องไอซียู
ทันทีที่เธอก้าวเข้าห้อง จอภาพจากกล้องวงจรปิดภายในไอซียูก็กลายเป็นภาพซ่าราวกับถูกรบกวนโดยบางสิ่งที่ไม่ทราบสาเหตุ
จนกระทั่ง 10 นาทีต่อมา เมื่อหญิงสาวเดินออกจากห้อง ภาพจากกล้องจึงกลับมาเป็นปกติ