เจียงหมิงจู๋ไม่อยากทำอะไรโจ่งแจ้งขนาดนั้น หากถูกจับได้ เจียงปินคงไม่ปล่อยเธอไว้แน่ “เธอบ้าไปแล้วหรือไง!”
มีพ่อแม่คู่นี้อยู่ด้วย สักวันเรื่องต้องระเบิดแน่
เธอต้องรีบขุดเอาเงินเก็บส่วนตัวของตาแก่นั่นออกมาให้ได้ ต่อให้วันหน้าถูกไล่ออกจากบ้าน อย่างน้อยก็ยังมีเงินติดตัว
……
วันต่อมามีพิธีแต่งงาน
เจียงเสี่ยวสุ่ยแทบรอไม่ไหวที่จะย้ายเข้าไปอยู่ในเรือนหลังเล็กที่ฟู่ไท่ไท่จัดเตรียมไว้ ของที่เธอจัดวางไว้ในเรือนยังไม่ได้ใช้เลย ไม่รู้ว่าผ่านมาหลายปีแล้ว ยันต์ของศิษย์พี่จะยังใช้ได้ผลดีหรือเปล่า
คืนนั้นเจียงเสี่ยวสุ่ยกลับไปพักที่ตระกูลเจียง
พิธีแต่งงานจัดตามธรรมเนียมโบราณ เริ่มขึ้นในยามพลบค่ำ
คืนนั้นเจียงเสี่ยวสุ่ยนอนเพียง 3 ชั่วโมง พอรุ่งสางก็ถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาบูชาบรรพบุรุษ
อาจารย์หวังเป็นผู้กำหนดพิธีแต่งงาน โดยยึดธรรมเนียมโบราณอย่างเคร่งครัด
ป้ายบรรพบุรุษในพิธีถูกเต่าวิญญาณแอบสับเปลี่ยนไป ต่อให้บรรพบุรุษตระกูลเจียงสั่งสมบุญบารมีไว้มากเพียงใด ก็ทนรับการคารวะจากสัตว์อสูรร้ายไม่ไหว
เจียงเสี่ยวสุ่ยนั่งอยู่ในห้องนอนชั้นสาม อาจารย์ไป๋พาช่างแต่งหน้ามาช่วยจัดลุคให้เธอด้วยตัวเอง
เจียงเหมยช่วยจัดชุดแต่งงานให้เจียงเสี่ยวสุ่ย
สีหน้าของเจียงเหมยดีขึ้นมาก แก้มมีเลือดฝาดกว่าก่อน ผมขาวหวีเรียบร้อย ดวงตาแจ่มใสเป็นประกาย ไม่เหลือร่องรอยสับสนเลื่อนลอยเหมือนก่อนแล้ว
ตามกำหนดการ ตอนห้าโมงเย็น ขบวนรถของตระกูลฟู่จะมารับเจ้าสาว
ตอนบ่ายสามโมงครึ่ง เจียงเสี่ยวสุ่ยเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย เจียงเหยียนนำชานมแก้วหนึ่งมาให้เธอ