“พอใจมาก ฉันชอบ” เจียงเสี่ยวสุ่ยดูดอีกคำ สิ่งชั่วร้ายที่เติบโตเต็มที่ตัวหนึ่งไหลลงท้องไป
แม้สิ่งชั่วร้ายพวกนี้จะไม่อวบอิ่มชุ่มฉ่ำเท่าเทพชั่วร้ายที่กลืนกินในเขตอุทยาน แต่ก็ถือเป็นของชั้นดีในหมู่สิ่งอัปมงคลแล้ว
รสสัมผัสลื่นละมุน ชวนลิ้มลองยิ่งกว่าผีร้ายเสียอีก
นับตั้งแต่เกิดใหม่ เธอไม่เคยได้กินมื้อใหญ่แบบนี้มาก่อน
พี่ชายคนโตเป็นคนดีจริง ๆ
ตอนนี้เธอมองเจียงปินด้วยดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ
ฟู่หมิงหยวนหน้าดำคล้ำราวกับก้นหม้อ
ทำไมเขาถึงคิดวิธีเอาใจเจียงเสี่ยวสุ่ยแบบนี้ไม่ออกนะ
เขาหันกลับไปถลึงตาใส่ผู้ช่วยฉิน
ผู้ช่วยฉินรีบยกมือ “ไม่ใช่ครับ ผมเปล่า ผมไม่ทันคิดจริง ๆ ผมแค่พูดไปตามเรื่อง ใครจะไปรู้ว่าอาจารย์เจียงชอบทุบรูปปั้น”
“ไม่อย่างนั้นพวกเราก็ไปขนมาบ้างไหมครับ ที่นั่นมีรูปปั้นตั้งเยอะ เทพที่ผู้คนบูชาก็ไม่เหมือนกันสักแห่ง มีสารพัดแบบเลย”
ฟู่หมิงหยวนส่ายหน้า “ไม่ต้องแล้ว”
เจียงปินลงมือไปขนาดนี้ ของที่พอจับได้คงถูกจับไปเกือบหมดแล้ว
นี่เป็นแค่รถคันหนึ่งเท่านั้น ข้างหน้ายังมีรถบรรทุกอีกหลายคัน เขาสังหรณ์ใจว่าข้างหน้ายังมีของที่ร้ายกาจกว่านี้
แม้แต่สิ่งที่อยู่ในร่างกายเขาก็ดูตื่นเต้นขึ้นมา เมื่อเจียงปินเดินไปข้างหน้า
เจียงปินกล่าว “เปิดตู้ ให้พวกเขาได้เปิดหูเปิดตาหน่อย”
บอดี้การ์ดรีบปีนขึ้นไปบนรถ ใช้สว่านไฟฟ้าเจาะตู้คอนเทนเนอร์
ไม่นานนัก สิ่งที่อยู่ในตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่ก็เผยออกมา เป็นรูปปั้นสีทองที่มีสามตา