“จูจู ฉันไม่ได้จะเอามันไปทำเรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย ขอแค่ช่วยให้ฉันไม่โดนด่าก็พอ” ฉือโยวโยวยิ้ม “ปีนี้พ่อบอกว่าจะให้ฉันเข้าบริษัท ถ้าเกิดเรื่องนี้ขึ้นมาแล้วแม่เลี้ยงฉันคอยขัดขวาง ฉันคงเข้าไปทำงานไม่ได้แน่”
“จูจู ขอแค่เธอให้ยันต์ฉันสักแผ่น ฉันรับรองว่าพอกลับไปแล้วจะไม่พูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่แม้แต่คำเดียว”
เจียงหมิงจู๋ยังคงไม่วางใจ “ในอินเทอร์เน็ตไม่ได้บอกเหรอว่าใช้ยันต์ของฉันแล้วจะโชคร้ายกว่าเดิม เธอยังกล้าขออีกเหรอ”
ฉือโยวโยวยิ้ม “ฉันเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเธอนะ คนอื่นไม่เชื่อเธอ แต่ฉันจะไม่เชื่อเธอได้ยังไง”
ที่จริงเธอศึกษาผลของยันต์คุ้มภัยของเจียงหมิงจู๋มาอย่างละเอียดแล้ว
คนเจ็ดถึงแปดส่วนต่างบอกว่าใช้ยันต์ของเธอแล้วมักรอดพ้นจากอันตรายได้
แต่ก็มีคนสองถึงสามส่วนบอกว่า ที่จริงยันต์คุ้มภัยที่เธอให้เป็นยันต์ชักนำเคราะห์ ดึงดูดภัยพิบัติที่ไม่จำเป็นเข้ามา แล้วค่อยใช้โชควาสนาของตัวเองขจัดเคราะห์นั้น หากโชควาสนาไม่แข็งแกร่งพอ ก็อาจถึงตายได้
เธอเชื่อคำพูดของคนกลุ่มแรกมากกว่า
เธอกับเจียงหมิงจู๋เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก จึงรู้เรื่องราวที่อีกฝ่ายมีโชคดุจดาวนำโชคเป็นอย่างดี
ตอนเด็ก ๆ เจียงหมิงจู๋เคยวาดยันต์ให้พวกเธอด้วย เธอใช้ยันต์แผ่นนั้นหลบเลี่ยงคำด่าของแม่เลี้ยงได้ แถมยังเคยหนีจากพวกค้ามนุษย์มาได้ครั้งหนึ่ง
แม้เจียงหมิงจู๋จะมีนิสัยไม่ค่อยดี แต่ก็มีศาสตร์เร้นลับติดตัวอยู่จริง ๆ
เธอเอ่ยว่า “จูจู เธอพักที่นี่เพิ่มวันหนึ่งก็ต้องจ่ายหลายหมื่นแล้ว แถมคนที่ชื่อหลี่มู่จื่อยังจะฟ้องเรียกค่าเสียหายจากเธอ ตอนนี้เธอคงขาดเงินอยู่ใช่ไหม เธอให้ยันต์ฉันสักแผ่น ฉันให้เธอสองแสนหยวนดีไหม นี่เป็นเงินค่าขนมทั้งปีของฉันเลยนะ”